Zonta Women of Achievement 2017 – Award for Social Impact: Recognising the LGBTIQ community.

EQUAL GROUND is proud to announce that our Executive Director Rosanna Flamer-Caldera was awarded the Zonta Women of Achievement Award for Social Impact last Sunday night the 17th September 2017 at the Cinnamon Grand Hotel.  Since 1985, the Zonta Club 1 of Colombo has actively sought to celebrate women who have excelled in their respective fields and have contributed towards national development.

Upon receiving the award Rosanna acknowledged that “this is not simply a win for me and the past seventeen years of my work, but it is a milestone in my career to know that the LGBTIQ community has been recognised as an important part of society, solidifying that our communities’ issues are just as paramount as any other marginalised group in this country.”

 

With the work Rosanna and EQUAL GROUND has been doing, the LGBTIQ community has reached a point of recognition that would have been controversial ten years ago. We are now beginning to see slowly but surely, that the tides are changing. Businesses and mainstream society are beginning to see that it is time to accept and support the LGBTIQ community.

Rosanna’s had this message to share on receiving the award; “I am dedicating this award to every LGBTIQ person & any kid out there who has faced some form of verbal, physical or emotional harassment – stand tall, bow down to no one and know that you create the path you take.  There are opportunities and options available, always.  Even if it feels that your world is on fire and you feel helpless and cornered.  It is up to you what you make of the situations that are presented to you. Take every stone that is thrown at you and build your castle, one stone at a time. It is what I have done and continue to do, every day!”

Zonta சாதனைக்கான பெண்கள் 2017 – சமூக தாக்கத்திற்கான விருது:   LGBTIQ சமூகத்தை அங்கீகரித்து இனங்காணல்

EQUAL GROUND அமைப்பானது எமது நிர்வாக இயக்குனரான ரோசனா பிளேமர் கல்தேர (Rosanna Flamer-Caldera)  சமூக தாக்கத்திற்கான Zonta சாதனைக்கான பெண்கள்  விருதை  17 செப்டம்பர் 2017 ஆம் திகதி ஞாயிறு இரவு சின்மோனன் கிராண்ட் ஹோட்டலில் (Cinnamon Grand Hotel) பெற்றார் என்பதை அறிவிப்பதில் பெருமையடைகின்றது. 1985 ஆம் ஆண்டிலிருந்து, கொழும்பிலுள்ள ஸொன்தா குழு 1 (Zonta Club 1) ஆனது, தமது துறைகளில் சிறந்து விளங்கிய மற்றும் தேசிய முன்னேற்றத்திற்காக பங்களிப்புச் செய்துள்ள பெண்களை சிறப்பித்து கொண்டாடுகின்றது.

விருதை பெறுவதுடன் ரோஸானா அவர்கள் இது வெறுமனே எனக்குரிய வெற்றி அல்ல, கடந்த பதினேழு ஆண்டுகள் நான் செய்த வேலைக்குரிய வெற்றி அல்ல, ஆனால் LGBTIQ சமூகம் சமுதாயத்தில் ஒரு முக்கியமான அங்கமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை நான் அறிவது எனது தொழில் வாழ்க்கையில் ஒரு மைல்கல் ஆகும், இந்த நாட்டில் ஓரங்கட்டப்பட்ட ஏனைய குழுக்களைப் போலவே  நமது சமூகத்தின் பிரச்சினைகளும் மிக முக்கியம் என்பதை இது  உறுதிப்படுத்துகின்றனஎன தனது கருத்தை வெளியிட்டார்.”

ரோசன்னா மற்றும் ஈக்வாள் கிரவுண்ட் (EQUAL GROUND) செயற்பாட்டின் காரணமாக, LGBTIQ சமூகம் பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சர்ச்சைக்குரியதாக கருதப்படக்கூடிய அங்கீகாரத்தை இன்று சுமூகமாகப் பெற்றுள்ளது. நாங்கள் இப்போது சிறிய ஆனால் நிச்சயமான மாற்றத்தை காண்கின்றோம். வணிகங்கள் மற்றும் பிரதான சமுதாயமானது LGBTIQ சமுதாயத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவும் ஆதரவளிக்கவும் வேண்டும் என்பதை உணர்ந்துள்ளன.

விருதை பெறுவதுடன் ரோஸானா அவர்கள் இத்தனையும் குறிப்பிட்டார்;

நான் ஒவ்வொரு LGBTIQ நபருக்கும் இந்த விருதை  சமர்ப்பிக்கின்றேன். மேலும் எவ்வகையான வாய்மொழி, உடல் அல்லது உணர்ச்சி துன்புறுத்தலை எதிர்கொண்டுள்ளவர்களுக்கு கூறுகிறேன்; நிமிர்ந்து நில்லுங்கள், யாருக்கும் அடிப்பட்டு நடக்காதீர்கள், நீங்கள் செல்லும்  பாதையை நீங்கள் உருவாக்கிக் கொள்ளுங்கள். வாய்ப்புகள் மற்றும் சந்தர்ப்பங்கள் எப்போதும் உள்ளன. உங்கள் உலகம் பற்றிக்கொண்டிருப்பதனால், நீங்கள் உதவியற்றவர்களாக உணர்ந்தவர்களானாலும் அச்சூழ்நிலையை   மட்டுமே உள்ளது. உங்கள் மீது அறியப்படுகின்ற ஒவ்வொரு கல்லையும் எடுத்துக் கொண்டு, உங்கள் அரண்மனையை கட்டிக்கொள்ளுங்கள். அதனையே நான் ஒவ்வொரு நாளும் செய்தேன், தொடர்ந்து செய்துகொண்டிருக்கிறேன்! “

 

Zonta Women of Achievement 2017 – ශ්‍රී ලංකාවේ විවිධ ලිංගික අනන්‍යතා සහිත හා ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවීය අනන්‍යතාවලින් යුතු ප්‍රජාව  වෙනුවෙන් සිදුකළ දායකත්වය ඇගයීමේ සම්මානය.

ඊක්වල් ග්‍රවුන්ඩ් ආයතනය සාඩම්බරයෙන් යුතුව දැනුම්දෙන්නේ අපගේ විධායක අධ්‍යක්ෂිකා රොසෑනා ෆ්ලේමර් කල්දේරා මෙනෙවිය ශ්‍රී ලංකාවේ විවිධ ලිංගික අනන්‍යතා හා ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවීය අනන්‍යතා සහාත ප්‍රජාව වෙනුවෙන් සිදුකරන කාර්යයන් වෙනුවෙන් සම්මානයෙන් පිදුම් ලැබූ බවයි. 2017 සැප්තැම්බර් මස 17 වැනි ඉරිදා දිනයේදී සිනමන් ග්‍රෑන්ඩ් හෝටලයේ පැවති කාන්තාවන්ගේ අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් වන සොන්ටා (Zonta) සම්මාන උළෙලේදී මෙම සම්මානය ප්‍රදානය කෙරුණි.  සොන්ටා එකමුතුව 1985 වර්ෂයේ සිට ශ්‍රී ලංකාවේ කාන්තාවන්ගේ අභිවෘද්ධිය වෙනුවෙන් සහ සමාජ සංවර්ධනය වෙනුවෙන් ඔවුන්ගේ දායකත්වය හා වටිනාකම ඇගයීමට ලක්කරන සංවිධානයකි.

 තමන් ලබාගත් සම්මානය පිළිබඳව අදහස් දක්වමින් රොසෑනා ප්‍රකාශ කරන්නේ “මෙය මාගේ හෝ මා විසින් පසුගිය වසර 17ක් තිස්සේ විවිධ ලිංගික අනන්‍යතා සහිත ප්‍රජාව වෙනුවෙන් සිදුකළ කාර්යයන්ගේ ජයග්‍රහණයක් පමණක් නොව අප ප්‍රජාව සමාජය තුළ වැදගත් කොට්ඨාශයක් බව සමාජය විසින් හුනාගෙන ඇති බව මෙන්ම ආන්තීකරණයට ලක්වූ අනෙකුත් ප්‍රජාව මෙන්ම විවිධ ලිංගික අනන්‍යතා හා ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවීය අනන්‍යතා සහිත ප්‍රජාවද සමාජය තුළ සුවිශේෂී වන බව හුනාගෙන ඇති බවට ලබාදුන් තක්සේරුවකි.

 අප විශ්වාස කරන්නේ රොසෑනා සහ ඊක්වල් ග්‍රවුන්ඩ් ආයතනය විසින් සිදුකරන කාර්යභාරය වර්තමානය වන විට සෙමින් සෙමින් වුවද සමාජගත වෙමින් පවතින බවයි. පසුගිය වසර දහයක පමණ කාලසීමාව සලකා බලත්දී පැවැති අභියෝග හා  ප්‍රජාවේ අයගෙන් මෙන්ම සමාජයෙන්ද අපට එල්ලවූ අභියෝගවලට පිළිතුරක් මෙම සම්මානය මගින් සපයන බවයි.  ව්‍යාපාර ක්ෂේත්‍රය, විවිධ රජයේ ආයතන හා සමාජ ආයතන දැන් දැන්  සමරිසි, ද්විරිසි, සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය, අන්තර් ලිංගික හා තම අනන්‍යතාවය ප්‍රශ්නභාවී ප්‍රජාව පිළිගැනීම හා ඔවුන්ට සහයෝගය දැක්වීම වෙනුවෙන් අවශ්‍ය වෙනස්කම් සිදුකරමින් පැවතීම අප විසින් සිදුකළ කාර්යයන්වල සතුටුදායක ප්‍රතිඵල වේ.

 තම සම්මානය ලබාගැනීමෙන් පසුව සමාජයට පණිවුඩයක් ලබාදෙමින් රොසෑනා පවසන්නේ ඇය විසින් ලබාගත් මෙම සම්මානය කායිකව, වාචිකව, මානසික හා විවිධ ආකාරයෙන් හිංසාවට ලක්වූ වෙනස්කම්වලට ලක්වූ, සමාජය තුළ නොසලකා හැරීමට ලක්වූ  මෙන්ම තම අනන්‍යතාවය වෙනුවෙන් අභීතව පෙළගැසුනු සියලුම සමරිසි, ද්විරිසි, සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය, අන්තර් ලිංගික හා තම අනන්‍යතාවය ප්‍රශ්නභාවී ප්‍රජාව පුද දෙන බවයි.. ඔබගේ මුළු ලෝකයම ගිණිගෙන ඇතැයි ඔබ විශ්වාස කරන විටදීත්, ඔබ තනිවී ඇතැයි ඔබට දැනෙන විටදීත් අවස්ථාවන් හා විකල්ප සෑම අවස්ථාවකදීම ලැබිය හැකිය බව විශ්වාස කරන්න. ඔබට මුහුණදීමට සිදුවන සෑම සිදුවීමකදීම ඔබ ක්‍රියාකරන ආකාරය වෙන කාගේවත් නොවේ. එය ඔබේමය.  ඔබට එල්ලකරන සියලුම ගල් පහරවල් එකතුකරන්න. එක් එක් ගල එකතුකර ඒවායෙන් ඔබගේම මාලිගාවක් සාදාගන්න. ඊයේ දිනයේදී, අද දිනයේදී හා විවිධ ලිංගික අනන්‍යතා සහිතවූවන්ගේ අයිතිවාසිකම් දිනාගන්නා තෙක් අවසන් නොවන මාගේ සටනේ හෙට දිනයේදීත් මා කරන්නේ එයයි.

Advertisements

සමසෙනෙහස්, ද්වීසෙනෙහස් හා සංක්‍රාන්ති සමාජභාවී ප්‍රජාවට එරෙහිව සිදුවන හිංසන පිටුදැකීම

සමසෙනෙහස්, ද්වි සෙනෙහස්, සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය, අන්තර්ලිංගික හා අනන්‍යතාව ප්‍රශ්නභාවී පුද්ගලයින් යම් අඩුපාඩුවක් සහිත පුද්ගලයින් බවත්, ඔවුන් සඳහා අනුකම්පා සහගතව කටයුතු කල යුතු බවටත් මතයක් සමාජගත කිරීමට උත්සහ දරමින් සිටින අවධියක ඒ වෙනුවෙන් ඊට අභියෝග කර යමක් කිරීමට එකතුවීම අත්‍යවශ්‍ය කරුණකි. ඔවුන් සඳහා අවශ්‍ය වන්නේ අනුකම්පාව නොව සම අයිතියයි. සියලු මානවයන්ට හිමි මානව අයිතියයි. වර්තමාන ලෝකයේ රටවල් බොහොමයක හා ලෝක නිල සෞඛ්‍ය සංවිධාන වලින් පවා සමලිංගිකක්වය අසනීපයක් හෝ පුද්ගල අඩුපාඩුවක් නොවන බවට තහවුරු කර ඒ වෙනුවෙන් ක්‍රියාත්මක වෙද්දී අප රට තුල තවමත් ඒ බව පිළිගැනීමට කරම් දියුණු මනසක් හෝ ශක්තියක් නොමැති පුද්ගලයන් විසීම අභාග්‍යසම්පන්න තත්වයකි.

රටක සංස්කෘතියක් එම රටතුල සමාජය තුල වෙසෙන මිනිසුන් තුල උදාර ගතිගුණ ඇති කිරීමට සමත් වන අතර එය යම් යම් පුද්ගල අභිමතය හෝ රුචි අරුචිකම් මත වෙනස් විය හැකි යැයි මා නොසිතමි. කිසිම පුද්ගලයකු රූපයෙන් හෝ ගතිගුණවලින් හෝ අභ්‍යන්තරව හෝ බාහිරව හෝ සෑම අතින්ම සර්ව සම්පූර්ණයෙන්ම සමාන වන්නේ නැත. රූපයෙන්, ගතිගුණ වලින්, ජීවන ශෛලීන්ගෙන්, පෞරුෂයෙන්  මිනිසුන් එකිනෙකාට වෙනස් වෙති. ඉඳින් එසේ පැවතිය දී තවත් එක් පුද්ගලයෙකුගේ වෙනස් වූ ජීවන ශෛලිය හෝ පෞරුෂත්වය පුද්ගල අඩුපාඩුවක් හෝ අසනීප තත්වයක් ලෙසින් අර්ථ ගන්වන්නට හෝ ගැරහුම් කරන්නට අයිතියක් ඇතැයි පිළීගත නොහැක. සමසෙනෙහස්, ද්වි සෙනෙහස්, සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය, අන්තර්ලිංගික යන්න පුද්ගල පෞද්ගලික අනන්‍යතාවයයි. නමුත් මෙසේ මිනිසුන් බෙදා වෙන්කරමින් ලේබල් ගසන මිනිසුන් විසින්ම සමානාත්මතාවය හා සහජීවනය ගැන පාරම්භාති. තවත් එක් සාමාන්‍ය මිනිසුන් කොටසක් සමාජයෙන් වෙන් කරමින්, ගරහමින් පෙන්නන්ට හදන සාමානාත්මතාවය කුමක්ද යන්නත් එම සමාජගත පුද්ගල කොටස අතහැර සමානාත්මතාවය හෝ සහජීවනය ගැන අර්ථ දැක්වීමක් කරන්නේ කෙසේද යන්නත් පිළිබඳව ඔවුන්ට ගැටළුවක් නොවීම පුදුම සහගතයි. මෙම මිනිසුන්ගේ හැසීරීම්, ජීවන ශෛලීන් පමණක් පහත් කර සලකන්නේ කුමන සාමානාත්මතා න්‍යායක් මත සිට ද යන්න විමසිය යුතු කරුණකි. සමසෙනෙහස් ප්‍රජාව එසේ නැත්නම් ‍සමසෙනෙහස්, ද්වි සෙනෙහස්, සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය, අන්තර්ලිංගික හා අනන්‍යතාව ප්‍රශ්නභාවී ප්‍රජාව තුල ජීවත් වන්නේ ද මිනිසුන්ය. සාමාන්‍ය මිනිසුන් ය.

ජාති, ආගම්, කුල භේදයකින් තොරව ආදරය ඇතිවිය හැකි බව සියලු දෙනාම පිළිගන්නා කරුණකි. නමුත් ස්ත්‍රී පුරුෂ යන ලිංග භේදය පමණක් ආදරයේ දී පැවතිය යුතු බවට මෙම සමාජය තර්ක කරන පදනම මා හට පැහැදිලි නැත. සැමට මෛත්‍රිය කරුණාව පැතිරවීමේ දී ද මෙම තත්වය අමතක කල නොහැක. අප සිත්තුල මෛත්‍රීය ඇතිවිය යුත්තේ තමන් කැමති පරිදි හැසිරෙන හා තම සිත්තුල ඇති කරගෙන ඇති සම්මතයට එකඟවන මිනිසුන් සඳහා පමණක් විය යුතු යැයි මා නොසිතමි. ඊට පරිබාහිරව යම් පුද්ගලයෙක් වේ නම් ඔවුන්ගේ ජීවන ශෛලිය හෝ පෞරුෂය අනුව ඔවුන්ට වෛර කිරීම හෝ නිදහසේ ජීවත්වීමේ අයිතිය නැති කිරීම අප කිසිවකුට අයිතියක් නැත. සම්බුද්ධ දර්ශනය අනුව වුව ද මෛත්‍රිය මිනිසුන්ගේ තරාතිරම නොබලා සැමටම පැතිර විය යුත්තකි. එහිදී සම්බුද්ධ දේශනාවේ කිසිම තැනක මෛත්‍රීය පැතිරවීමේ දී  මෛත්‍රිය දැක්විය යුතු මිනිසුන් කවුරුන් ද යන්න වර්ග කර දක්වා ඇති බවක් දක්නට නොමැත.  කතෝලික ධර්මය  අනුව වුව ද සැමට ප්‍රේම කළ යුතුයි යන්න තුල සියලු මිනිසුන් ම අයත් විය යුතුයැයි මා සිතමි. එහිදී ද තම සිතුම් පැතුම් හා ගැලපෙන මිනිසුන් පමණක් සම්මතයැයි හුවා දක්වමින් ඔවුන් වෙනුවෙන් පමණක් ඉදිරිපත් වීමට වර්තමාන කතෝලික සංගම් විසින් උත්සහ දැරීමේ දී ඔවුන්ගේ ධර්මයේ එක් හරවත් දේශනාවක් වන සැමට “ප්‍රේම කරන්න” යන්න බිඳ වැටී ඇති බව ඔවුන්හට නොතේරී ඇත. මෙම සියලු තත්වයන් හා කරුණු තේරුම් ගතහැකි වන තරම් මෙහි මිනිසුන්ගේ චිත්ත සන්තානය දියුණු වන්නේ නම් එදිනට සියලු දෙනාම සතුටින් සිටිනු ඇති බව නිසැකය.

එසේම අනන්තවත් චිත්‍රපටි, ටෙලි නාට්‍ය හරහා සමාජය තුල ජීවත් වන ‍සමසෙනෙහස්, ද්වි සෙනෙහස්, සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය, අන්තර්ලිංගික හා අනන්‍යතාව ප්‍රශ්නභාවී ප්‍රජාව පුද්ගලයන් එක් සාමාන්‍ය මිනිසුන් කොටසක් ලෙස නොව ඔවුන් අසාමාන්‍ය තත්වයට පත්කිරීමට හා පහත් කිරීමටත් එතුලින් සමාජය තුල ඔවුන්ට ලැබිය යුතු නිසි තැන ලැබීම වැළැක්වීමටත් කටයුතු කරන බව දකින්නට ලැබෙයි. මිනිසුන්ට සමීප විය හැකි මෙවැනි මාධ්‍යන් තුලින් සමසෙනෙහස්, ද්වි සෙනෙහස්, සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය, අන්තර්ලිංගික හා අනන්‍යතාව ප්‍රශ්නභාවී ප්‍රජාව තුල ජීවත් වන මිනිසුන් අසනීපකාරයන් විහිලුකාරයන් ලෙස හුවා දක්වමින් කරන සමහර ඉදිරිපත් කිරීම් ඔවුන් සමාජය තුල තව තවත් අසරණ කිරීමට ඉවහල් වනු ඇත. ඔවුන් සමාජය තුල සාමාන්‍ය පරිදි ජීවත් වීමට ඉඩක් හදා ගැනීමට දරණ උත්සහයට අභියෝගයක් වනු ඇත.

එසේම එම ප්‍රජාව තුල ජීවත් වන මිනිසුන් ද අප රටේ ආර්ථිකය දියණුවට විශාල දායකත්වයක් සපයන අවස්ථා එමටය. කෙසේද යත් සමාජයේ පවතින සෑම තරාතිරමකම රැකියාවවල, වෘත්තීන් වල හා ව්‍යාපාරිකයන් අතර විශාල වශයෙන් ඔවුන් විසින් වැදගත් දායකත්වයක් සපයයි. ඔවුන් විසින් රජයට බදුමුදල් ගෙවීම තුලින් පවා එය අවධාරණය කළ හැක. එසේනම් මෙවැනි මිනිසුන් වෙනුවෙන් සාමානාත්මතාවයක් දක්වන්නට සමාජයට නොහැකි වන්නේ ඇයි? ඔවුන් සමාජය හා රට වෙනුවෙන්, එහි ආර්ථිකය වෙනුවෙන් දරන දායකත්වය කිසිවෙකු විසින් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේ නැත. නමුත් ඔවුන්ගේ ජීවත්වීමේ අයිතිය හා සියලු මිනිස් අයිතිවාසීකම් සමව වීදීමේ අයිතිය පමණක් ප්‍රතික්ෂේප කරයි.

එබැවින් මෙම තත්වය පිළිබඳව ද කාගේත් අවධානය යොමු විය යුතු අතර ඒ වෙනුවෙන් යම් සාධාරණයක් ඉදිරියේ දී හෝ ඉටු විය යුතුය.

වසර 134 ක් තිස්සේ සිදුවන මේ අසාධාරණ වෙනස් කොට සැලකීම හා මිනිස් අයිතිවාසීකම් උල්ලංඝණය කිරීම දැන්වත් අවසන් විය යුතු යැයි මා සිතමි. සමාජයේ සංවර්ධනයට, ආර්ථික දියුණුවට ‍සමසෙනෙහස්, ද්වි සෙනෙහස්, සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය, අන්තර්ලිංගික හා අනන්‍යතාව ප්‍රශ්නභාවී පුද්ගලයින්ගේ දායකත්වය හා සහභාගීත්වය ඉදිරියටත් පැවැතියය යුතු යැයි මා තර්ක කරමි. එසේනම් ඒ වෙනුවෙන් ඔවුන්ට සිදුවන හිංසනය, පීඩනය හා වෙනස්කොට සැලකීම දැන්වත් අවසන් විය යුතුයි.

“සමසෙනෙහස්, ද්වීසෙනෙහස් හා සංක්‍රාන්ති සමාජභාවී ප්‍රජාවට එරෙහිව සිදුවන හිංසන පිටුදැකීම” පිළිබඳ අන්තර්ජාතික දිනය වන මැයි 17 පැවැත්වෙන අනුස්මරණ උත්සවය වෙනුවෙන් මේ සටහන එක් කරමි.

ප්‍රියදර්ශනී ද සිල්වා

2017.05.02

මවු කුසක්‌ තුළ සමලිංගිකයන් පිළිසිද ගන්නේ මෙහෙමයි… 

සමලිංගිකත්වය පිළිබඳව විරුද්ධ මත ප්‍රකාශ කරන්නන්ගේ වඩාත් ප්‍රසිද්ධ තර්කය වන්නේ එය නීතියට පටහැණි දෙයක්‌ වන බවයි. අනෙක්‌ අතට මෑත කාලීනව සිදුවු යම් යම් සමාජ ප්‍රතිසංස්‌කරණ නිසා සමලිංගිකත්වය පිළිබඳව වෙනදාට වඩා කතා කිරීම හේතුවෙන් රජය හා වෙනත් පාර්ශ්ව ශ්‍රී ලංකාව තුළ සමලිංගිකත්වය නීතිගත කිරීමට සැරසෙනවාය යන වැරදි අදහසක්‌ මතුවෙමින් තිබේ. කිසියම් සමාජ කරුණක්‌ නීතිගත කරනවා යනු එම සමාජ කරුණ වෙනුවෙන් අලුතින් නීති රීති සකස්‌ කිරීමයි. ඒවා පාර්ලිමේන්තුව තුළ, කැබිනට්‌ මණ්‌ඩලය තුළ සාකච්ඡා කිරීමෙන් විවාද කිරීමෙන් අනතුරුව අධිකරණ අමාත්‍යාංශය හා නීතිය පිළිබඳ ක්‍රියාකාරන ආයතන එකතුවී පනතක්‌ ලෙස සම්මත කළ යුතු බවයි. රථ වාහන වැරදි සම්බන්ධව, කාන්තාවන් හා ළමයින් සම්බන්ධව පසුගිය කාලවල විවිධ නීති එලෙස සම්පාදනය විය. ලංකාවේ සමලිංගිකත්වය නීතිගත කරනවා යෑයි වැරදි අදහස සමාජගත කරන්න කියා සිටින්නේ සමලිංගිකත්වය නීතියෙන් පිළිගැනීමට සැරසෙන තත්ත්වයක්‌ පවතින බවයි. මෙය කරුණු හරිහැටි නොදැන සමාජය තුළ අදාළ ලිංගික ප්‍රජාව පිළිබඳව පවතින වැරදි අදහස තවදුරටත් පෝෂණය කිරීමට ගන්නාවූ උත්සාහයක්‌ ලෙස දැකිය හැකිය. ශ්‍රී ලංකාවේ සමලිංගික පුද්ගලයන්ගේත් මානව අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් ක්‍රියා කරන EQUAL GROUND වැනි ආයතන, විවිධ සිවිල් සමාජ සංවිධාන හා තනි පුද්ගලයන් විසින් ඉල්ලා සිටින්නේ එවැනි නීතිගත කිරීමක්‌ නොව බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත කොළණියක්‌ වශයෙන් පැවතීම හේතුවෙන් බ්‍රිතාන්‍යයන් විසින් අපට ලබාදෙන ලද දණ්‌ඩ නීති සංග්‍රහයේ 365 හා 365 අ යන උප වගන්ති සංශෝධනය කර හෝ ඉවත්කර වැඩිහිටි පුද්ගලයන් දෙදෙනකුගේ පුද්ගලික ක්‍රියාකාරකමක්‌ අපරාධයක්‌ ලෙස සලකන වික්‌ටෝරියානු නීතිය වෙනස්‌ කරන ලෙසයි. 1883 දී මැකලේ නම් දැඩි මූලධර්මවාදී ක්‍රිස්‌තියානි සාමිවරයා විසින් එවකට සිලෝන් ලෙස පැවති ශ්‍රී ලංකාවේ දණ්‌ඩ නීති සංග්‍රහය සකස්‌ කළ අතර එමගින් ඔහු සමලිංගික චර්යාවන් අපරාධයක්‌ ලෙස සැලකීමට අවශ්‍ය වන ආකාරයට වගන්ති සකස්‌ කළේය. මෙම වගන්තිය ඉතා පරීක්‌ෂාවෙන් කියවන විට මූලික මිනිස්‌ අයිතිවාසිකම්වල ප්‍රාථමික මට්‌ටම් පවා ඉක්‌මවා යන ආකාරය හඳුනාගත හැකිවනු ඇත. දණ්‌ඩ නීති සංග්‍රහයේ 365 වගන්තිය කියා සිටින්නේ කිසියම් පුරුෂයකු විසින් කාන්තාවක හෝ සතෙකු සමඟ ස්‌ව කැමැත්තෙන් ස්‌වභාවධර්මයට එරෙහිව කාමුක සංසර්ගයේ යෙදුනහොත් ව දස වසරක්‌ දක්‌වා දීර්ඝ විය හැකි සාමාන්‍ය හෝ බරපතළ සිර දඩුවමක්‌ ලබාදිය යුතු අතර, ඒ කවර හෝ පුද්ගලයා දඩයකටද යටත් කළ යුතුය. සංස්‌කෘතිය හා ඊනියා සදාචාරය පිළිබඳව තර්ක කරමින් සමලිංගිකත්වය පිළිබඳ අපහාස කරන මිනිසුන් විසින් සිනාවිය යුත්තේ වෙනකාටවත් නොව තමාටමය. එයට හේතුව මැකලේ සාමිවරයා විසින් එවකට සිලෝන්හි මිනිසුන් සතුන් සමඟ ද ලිංගිකව එකතුවන බව විශ්වාස කිරීම නිසාය. එමෙන්ම මෙම වගන්තිය තුළ ස්‌වභාව ධර්මයට එරෙහි යන්නෙන් අදහස්‌ වන්නේ මොනවාද? කාමුක සංසර්ගය යනුවෙන් අදහස්‌ කරන්නේ මොනවාද යන්න පැහැදිලි කර නොමැත. 365 අ වගන්තිය මගින් පැහැදිලිවම පුරුෂ සමලිංගික හැසීරීම් අපරාධයක්‌ ලෙස දක්‌වා තිබේ. -ප්‍රසිද්ධියේ හෝ අප්‍රසිද්ධියේ තවත් පිරිමියකු සමඟ කවර හෝ තදබල අශෝභන ක්‍රියාවක යෙදෙන හෝ එසේ කිරීමට තවත් අය සමඟ හවුල් වන හෝ වෙන යම් පිරිමියකු ලවා එසේ කිරීමට උත්සාහ කරන හෝ ප්‍රයත්න දරන ඕනෑම පිරිමියෙකු අපරාධයකට වරදකරු විය යුතු අතර, ඒ කවර හෝ පුද්ගලයා ඇතැම් විට දෙවසරක්‌ දක්‌වා දීර්ඝ විය හැකි සාමාන්‍ය හෝ බරපතළ සිර දඬුවමකට හෝ දඩයකට හෝ ඒ දෙකටම යටත් කළ යුතුය, කස පහරටද ලක්‌ කළ යුතුය. මෙම වගන්තියේ ප්‍රසිද්ධිය අප්‍රසිද්ධිය යනු කුමක්‌ද, පුරුෂයන් දෙදෙනෙකුට සිදුකළ හැකි තදබල අශෝබන ක්‍රියා මොනවාද යන්න පිළිබඳව නිසි අර්ථකථනයක්‌ ලබාදී නොමැත. මෙහිදී සිදුවන්නේ අපරාධය යනු කුමක්‌ද, අපරාධයේ ස්‌වභාවය කුමක්‌ද, හැසිරිය යුත්තේ නොයුත්තේ කවර ආකාරයටද යන්න තීරණය කිරීමේ බලය පොලීසියට ලබාදී තිබීමයි. 1995 දී එවකට අධිකරණ ඇමතිවරයාව සිටි ජී. එල්. පීරිස්‌ විසින් මෙම නීතිය සංශෝධනය කිරීමට ගත් උත්සාහයක ප්‍රතිඵලයක්‌ වූයේ ඉහත වගන්තියේ ඕනෑම පුරුෂයකු වෙනුවට තැනැත්තියන් අතර ද ආදී ලෙස වෙනස්‌ වෙමින් ස්‌ත්‍රීන් අතර සිදුවිය හැකි ක්‍රියාකාරකම් ද අපරාධයක්‌ ලෙස සැලකීමට පටන්ගැනීමයි. දණ්‌ඩනීති සංග්‍රහයේ 365 වගන්ති පැහැදිලිව පරීක්‌ෂා කිරීමේදී එය සමලිංගික අයට පමණක්‌ නොව විෂම ලිංගික සුචරිතවාදීන්ට පවා අදාළ වන බව තේරුම් ගත යුතුය. එයට හේතුව සතෙකු යන කොටස අමතක කරමින් කිසියම් පුරුෂයකු කාන්තාවක සමඟ ස්‌වභාව ධර්මයට එරෙහිව කාමුක සංසර්ගයේ යෙදුනහොත් යන්නෙන් ගැහැණු හා පිරිමි අතර සිදුවන විෂම ලිංගික ක්‍රියාකාරකම් පවා අපරාධයක්‌ ලෙස සැලකීමට හැකිවන නිසාය. විෂම ලිංගික බහුතර ප්‍රජාව මෙම නීතිය ප්‍රශ්න කිරීමට හෝ මෙවැනි විහිළු සහගත නීති අභියෝග කිරීමට නොයන්නේ මෙම නීති ඔවුන්ට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක නොවන නිසාය. එහෙත් පොලීසිය විසින් 365 අ උප වගන්තිය ප්‍රකාරව සමලිංගික පුද්ගලයන් අත්අඩංගුවට ගන්නේ නිසි අර්ථකථනයක්‌ නොමැති, පදනමක්‌ හෝ තාර්කික බවක්‌ නොමැති වගන්තියක්‌ පසුපස එළවමින් වීම කනගාටුවට කරුණකි. වඩාත් උපහාසාත්මක කරුණ වන්නේ මෙම නීති අපට හඳුන්වා දුන් බ්‍රිතාන්‍යයින් පවා ඔවුන්ගේ නීති රීති වෙනස්‌කරමින් සිවිල් හා සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහතික කරමින් මානව නිදහස පුළුල් කිරීම සඳහා අව්‍යශ ප්‍රතිසංස්‌කරණ සිදුකළ ද ශ්‍රී ලංකාවේ අප විසින් විහිළු සහගත නිතිරීති තවමත් හිස මත තබාගනිමින්, ඒවා මත පදනම් වෙමින් පුද්ගල නිදහස හා සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය හෑල්ලු කිරීමට උත්සාහ කිරීමයි.

ශ්‍රී ලංකාව යටත් විජිත කොළණියක්‌ වීමට පෙර ලිංගික නිදහස හා මානව නිදහස වඩාත් පෘථුල මට්‌ටමින් භාවිතා කළ රටක්‌ වන බවට සාක්‌ෂ්‍ය ඉතිහාසය විසින් ඕනෑවටත් වඩා සපයා තිබේ. පවතින පවුල් හා සමාජ අවශ්‍යතා තේරුම්ගනිමින් ඒවාට ගැලපෙන ආකාරයට බින්න විවාහ, එකගෙයි කෑම, බහුභාර්යා බහුපුරුෂ ආවාහ විවාහ පැවති සමාජයක්‌ විය. ඇඳුම් පැලඳුම් හරහා හෝ මිනිසුන්ගේ නිදහස්‌ හැසිරීම් මගින් නොව මනුෂ්‍යත්වය සාධක කරගනිමින් අෙන්‍යාන්‍ය සම්බන්ධතා ඇතිකරගත් සමාජයක්‌ විය. එහි පැවතියේ නිදහස්‌ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයයි. එහි පිරිමියා කොණ්‌ඩය වැවූ, කනට කරාබු දැමූ අතර ගැහැනුන් උඩුකය වැසුවේ අවශ්‍යම ගමනක්‌ යැමට පමණි. එහෙත් සදාචාරය හෝ සංස්‌කෘතිය පිළිබඳ අද තරම් කෑ ගැසීමක්‌ එවකට අවශ්‍ය නොවුණේ ඔවුන්ට ලිංගිකත්වය මැජික්‌ එකක්‌ නොවූ නිසාය. වර්තමානයේදී විෂම ලිංගික සාරධර්ම කතා කරමින් වෙනස්‌ ලිංගික අනන්‍යතාවන් සදාචාර විරෝධී යෑයි පවසන අප සදාචාරද යන්න පෙරළා ඇසිය යුතුය. දිනකට වයස අවුරුදු 14ට අඩු දියණියන් 03 දෙනකු දූෂණය වන රටක, සෑම විනාඩියකට වරක්‌ ගැහැනියක දූෂණය වන රටක, දිනකට ගබ්සාවන් 800 ක්‌ වන රටක, ලෝකයේ සියදිවි නසාගැනීම් අතර පෙරමුණේ සිටින රටක, ලෝකයේ වැඩිම ඒක පුද්ගල මත්පැන් පානය කරන මිනිසුන් ඇති රටක, දික්‌කසාද නඩු පෝලිම් ගැසෙමින් පවතින රටක, කුණු කූඩවල, මහමඟ, වැසිකිළිවල දරුවන් දමායන රටක, වසර හතරක්‌ පුරා අන්තර්ජාලයෙන් seං සොයා රන් පදක්‌කම වෙනත් රටකට යැමට නොදෙමින් රැකගෙන සිටින රටක විෂම ලිංගික අපගේ ක්‍රියාකාරකම් පවා ප්‍රශ්නකාරී බව තේරුම් ගත යුතුය. අප විසින්ම අනාගත් සදාචාරයක්‌ තබාගෙන අනෙක්‌ පුද්ගලයන්ගේ නිදන කාමරවලට එබී ඔවුන්ගේ චර්යාවන්වලට අභියෝග කිරීමද විහිළු සැපයීමකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ සමලිංගික ප්‍රජාව විසින් ඉල්ලා සිටින මූලික මානව අයිතිවාසිකම් අතර ඉහතින් දැක්‌වූ විහිළු සහගත නීතිය වෙනස්‌කිරීම පුමුඛතා ලැයිස්‌තුවේ පවතී. සෑම පුද්ගලයකුම කිසිදු ලිංගික බේදයකින් තොරව භුක්‌තිවිඳින අයිතිවාසිකම් ඔවුන් ද භුක්‌ති විඳිය යුතුය යන පදනමේ ඔවුන් සිටී. ඒ සඳහා ආණ්‌ඩුක්‍රම ව්‍යවස්‌ථාවේ මූලික අයිතිවාසකම් පරිච්ඡේදය මගින් ලිංගික දිශානතිය හා ස්‌ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවීය අනන්‍යතාව මත පදනම්ව වෙනස්‌කම් සිදුනොවිය යුතුය යන අදහස තහවුරු කළ යුතු බව ඔවුන් කියා සිටී. පාසල් අධ්‍යාපනය මගින් වෙනස්‌ ලිංගික අනන්‍යතා මොනවාද, එසේ වන්නේ ඇයි යන දැනුම දරුවන්ට ලබාදීම අවශ්‍ය වන බව ඔවුන් කියා සිටී. වඩාත් අවධාරණයෙන් ඔවුන් ඔබගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ අනුකම්පා කිරීම නොව සාමාන්‍ය සමාජයේ සාමාන්‍ය මිනිසකු ලෙස ජීවත්වීමේ අයිතිය හා මානව නිදහස ඔවුන්ද ට ලබා දෙන ලෙසයි. එය රටේ සදාචාරය විනාශකිරීමක්‌ නොව පුද්ගල අයිතිය හා ස්‌වාධීනත්වයට ගරුකරන මිනිසුන් ජීවත්වන රටක්‌ ලෙස අනාගත ශ්‍රී ලංකාව ගොඩනැඟීමට දායකවීමකි.

* තුෂාර මනෝඡ්
EQUAL GROUND ආයතනයේ ව්‍යාපෘති නිලධාරි

Till it happens to you

This is a true story.  The person who wrote this wishes to be anonymous.   Her story, her own experience as a lesbian going through the trauma she has been through is all too common.  By bringing this story to light we hope many of you realise you are not alone.  If you have experiences like this and want to share it with others – please do email us at equalground@gmail.com or mail us on this site.  We will keep your name out if you wish.  Your story really needs telling so use this space to tell it.

If you are suffering from Anxiety and depression due to your sexual orientation and gender identity/expression please call the only Counseling line for LGBTIQ persons in Sri Lanka.  Call us at: 011-5679766 or 011-5734530 – trained LGBTIQ counselors are on call (special line for LB women and transgenders).

Her ear shattering pitch pulls me out of my funk. I pride myself in being able to get lost inside my head but even my active imagination can’t drown out her pretentious squawking. After a few futile minutes of trying to tune her out, I give up and look up at her. Look at that mouth. Loud and obnoxious. I could just picture her face if I were to point a loaded pistol in her face and pop a cap in that fucking mouth. The blood would splatter the walls red. That ought to shut the bitch up.

-“… and then I … Hey! Nangi? What are you grinning about?”

I tilt my head to the side letting my fringe fall onto my eyes. “Nothing” I say with a shrug, the corners of my mouth stay turned up for the rest of her speech.

The conversation flows. I catch Asanka looking at me from across the table. My heart beat quickens and for a long minute it was as though we were the only ones in the crowded dining room. Cousins, aunts and uncles all melted away like cigarette smoke in the wind. I hold his gaze. My head snaps sharply and painfully to the right the minute he looks away. I crane my neck for a bit and look down at my empty plate, trying to get my hands to stop shaking.

There was a cocktail of medication to be swallowed down before ice cream. Pretending the pills were skittles usually made them go down easier. But with Sathi’s never ending squawking and the cracking of my relatives to her jokes, pretending to overdose made the pills go down faster.

Ah my dear sister Sathi. The golden child. With her big fucking mouth, entitlement and grandiose personality. Queen Sathi ruled this family. The ever so charming narcissist was our mascot, blown up and full of hot air. The perfect job, the perfect Asanka as her perfect husband, she was a winner. Her life was so sweet it could make me barf.

-“Why do you take so much medication, akka? That’s a lot of pills!”

Ah Menaka. She was the sister I was most fond of. She was much smarter and nicer than Sathi but also younger. Sarcastic but sweet, she was almost always genuinely concerned and loving.

-“Anxiety and depression.”

-“ You know you can always talk to us about anything, right? We’re here if you need to talk. But then again you don’t really have any problems do you? Nothing for you to be ‘depressed’ about!”

Almost. Almost always genuinely concerned and loving. I muffle my reply with a spoonful of ice cream.

The evening couldn’t come fast enough.

-“Oh my God you have to watch Lady Gaga’s new music video!”

‘You tell me it gets better, it gets better in time

You say I’ll pull myself together, pull it together

You’ll be fine…’

My eye twitches. The rest of them were welling up. All tears and sighs. Sathi was the loudest. Of course she was. I couldn’t help scoffing. The video credits were followed with a lot of sniffing and ‘that’s so sad’s. I shrugged. I go to get a glass of water. I find my hands shaking uncontrollably and chin tilting uncomfortably to the far right in sharp spasms.

-“Tsk! What the fuck!”

It was last Christmas when my anxiety attacks got as bad as they were now.

-“I missed you, Netty. I wish you could be here.”story

-“Me too… What are you wearing?”

-“Netanya! Are you serious? Haha…”

-“Not like that, you perv! I bought that red dress we looked up online.”

-“Oooh! … I may have borrowed your gold dress.”

-“Mila! I knew it! That’s why I- Uh I have to go. My brother in law is bringing me my drink. Bye, Love. I’ll call you later yeah?!”

The mojito was cold and refreshing. I laugh awkwardly at Asanka’s flat jokes about the rugrats running about. I start feeling tipsy. Which was very unusual for someone who was so used to hard liquor.

I caught Asanka smirking at me.

-“Tipsy already, Net?”

-“What? No! I don’t- I don’t feel that good though.”

-“Oh?! Maybe you should go to the bathroom and clean yourself up?”

I stumble up the stairs past the little brats. The cold water on my face helped but I couldn’t seem to pull myself together.

-“The fuck is going on?”

-“Netanya? You alright?”

I jump and turn around to find Asanka in the bathroom. My head spins when I try to figure out exactly when he had followed me inside.

-“I… I don’t know…” My word slur and knees wobble. He grabs me by the waist and helps me lean against the sink.

-“Yh. Rohypnol does that to you.” He says with a low chuckle. “It’s a shame your little girlfriend couldn’t make it. I could have set you both straight. But…” he moves his hand from around my neck and pushes my hair back. “…then again, since it’s just you I can take my time. We’re gonna have some fun.”

Bile rises to my throat and I jerk around helplessly. My screams come in gurgled whispers and my arms feel as though bricks were weighing them down. I whine and manage to push him off me, only to fall on the floor in a floppy useless mess. I crawl towards the door. His feet on the either side of my hips anchor me in place. My short nails scratch the tiles over and over again. Tears flow like from a bust open faucet.

Asanka pulls my head back with a fistful of my hair. His nails dig painfully into my scalp. He jerks my head about before cupping my jaw with his free hand.

-“You’re gonna thank me later, you dirty slut. I’ll give it to you good and hard. Ha! That little dyke bitch of yours isn’t gonna be able to get you off when I’m through with you.”

-“Stop! Please! Please… Don’t…”

Tears and snot run down my face. He laughs in my ear, digging his nails into my cheek. He slams my face down on to the freezing grey tiles. My chin digs painfully into my right shoulder. His rough hand holds me down by the neck but I was too roofied to move anyway. While he moved on top of me grunting wetly, the weight on my neck choked me and my chin jerked to the far right my arms flaying at my sides helplessly. Everything hurt at the same time. Gasping for breath through the tears, bile and snot I prayed that someone would walk in or if that was too much to ask for that I prayed that I would die.

Neither prayer was answered that day. He was right. I couldn’t bear Mila touching me. I broke up with her soon after with a single phone call. Asanka might have just as well have killed me there on the bathroom floor because I was like the walking dead afterwards. I was numb but my hands would suddenly shake uncontrollably and my chin would snap to the right. I couldn’t open up to anyone, so therapy didn’t help. Nobody knew what happened to me. But what really hurt… was that nobody other than Mila even seemed to notice that I wasn’t the same. When I’d go quiet I’d get a chorus of ‘pull yourself together you’ll be fine’s and ‘you’ve gotta get up and move on’s instead of a comforting shoulder to cry on. Instead of compassion I’d be bombarded with judgement and my pain is brushed off as pathetic. Cause as they say …“things could have been worse.”

The glass of water clatters against my teeth. I lock my bedroom door, pull out my phone and put my head phones on. The haunting music lulls me to sleep.

‘You tell me it gets better, it gets better in time

You say I’ll pull myself together, pull it together

You’ll be fine

Tell me what the hell do you know

What do you know

Tell me how the hell could you know

How could you know…’

-HW-

“ගැහැණු වෙන්න හදන පිරිමි” – Rebuttal to this article

A rebuttal to the derogatory and erroneous article published in the Divaina newspaper on 17th July 2016. It is a shame for Upali Newspapers to associate themselves with articles as factually incorrect and reeking of bias and bigotry. We hope this rebuttal will be published by the Divaina, which would be the correct thing to do considering all citizens do have the ‘right of reply’ to any published materials that may have erroneous and hate incing materials.
The offensive article can be found on http://www.divaina.com/2016/07/17/feature21.html

Our response is as follows:
මෙම ලිපිය 2016.07.17 ඉරිදා දිවයින අන්තර්ජාල ලිපියක් ලෙස මිත්‍ර ශ්‍රී කරුණානායක විසින් ඉදිරිපත් කළ “ගැහැණු වෙන්න හදන පිරිමි” ලිපියට පිළිතුරක් වේ. ලිපියට පිළිතුරක් සැපයීමට ප්‍රථම LGBTIQ ප්‍රජාව යනු කවුරුන්ද යන්න හඳුනාගත යුතුව තිබේ.පොදුවේ සමසෙනෙහස් කාන්තා (Lesbian), සමසෙනෙහස් පුරුෂ (Gay), ද්වි සෙනෙහස් කාන්තා හා පුරුෂ ( Bisexual), සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය (Transgender), අන්තර්ලිංගික (Intersex), හා ලිංගික දිශානතිය හා ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය ප්‍රශ්නභාවී (Questioning) යන්න වෙනස් ලිංගික හා ස්ත්‍රි පුරුෂ සමාජභාවීය අනන්‍යතාවක් ලෙස තේරුම්ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. එයට හේතුව මිත්‍ර විසින් ඔහුගේ ලිපිය ලිංගිකත්වය හා ලිංගික ක්‍රියාකාරකම්වල ඇති වාණිජමය මූලධර්ම මත පදනම්ව ලියා ඇති බැවිනි. එමෙන්ම එවැනි ලිවීමකදී මාධ්‍යවේදීයෙකු සතුවිය යුතු මානවවාදී ගුණය මෙන්ම මාධ්‍ය ආචාරධර්මවලට ඇති සංවේදීභාවය අමතක කර දමා ඇති බැවිණි.
නපුංසක යන පදය ඔහු විසින් බොහෝ අවස්ථාවලදී සඳහන්කර ඇති නිසා මිත්‍ර විසින් නපුංසක යන පදය සොයාගත්තේ කොහෙන්ද? ඔහු නපුංසක යන්න අර්ථ දක්වන්නේ කෙසේද යන්න ගැටළුවක් පවතී. එහෙක් ඔහුගේ ලිපියේදී ගැහැණුන්ට අඳින පිරිමි හා පිරිමින්ට අඳින ගැහැණු යනුවෙන් දක්වා තිබේ. මා විසින් දන්නා පරිදි පිරිමියා විසින් ගැහැණියට ඇඳීම හුදෙක් කාමලෝලී හෝ අශ්ලීල ලෙස දැකිය යුත්තක් නොව බොහෝ රටවල සංස්කෘතික හා කලාත්මක ප්‍රකාශන ලෙස විරුද්ධ ලිංගිකයන් ලෙස නිරූපණය වීම සිදුවී තිබේ. අදටද සිදුවේ, පහත රට ශාන්තිකර්ම, සළුපාලිය, සොකරි, බලි තොවිල් මෙන්ම නවගමුව පත්තිනි දේවාලයේ ප්‍රධාන කපු මහතාද ගැහැණියට අඳී. එහිදී ඔවුන්ගේ ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවය අප ප්‍රශ්න කරන්නේ නැත. හේතුව කලාත්මක නිර්මාණයක් ලෙස ලිංගිකත්වය ප්‍රතිනිර්මාණය කිරීමේදී වැදගත්වන්නේ කලාත්මක ප්‍රකාශනය මිස ගැහැණු පිරිමි බව නොවන නිසාය. කලාත්මක හෝ පරමාදර්ශී පදනමක් නොමැතිව පිරිමියා විසින් ගැහැණියට ඇඳීම හෝ ගැහැණිය විසින් පිරිමියාට ඇඳීම මිත්‍රට අනුව “නපුංසකවීම” වේ. පිරිමියා විසින් ගැහැණියට ඇඳීම හෝ ගැහැණිය විසින් පිරිමියාට ඇඳීම (Crossdressing) හුදෙක් මානසික ප්‍රකාශනයක් ලෙස ගත යුතු බව අන්තර්ජාතික මනෝවිද්‍යා සංගමයේ විශ්වාසයයි. පුද්ගලයන් විසින් තම මනෝභාවයන්, මානසික ප්‍රකාශන මතුපිට සමාජයට ප්‍රකාශ කිරීම නපුංසකභාවයක් නොව ඔහු හෝ ඇය විසින් පෙනී සිටීමට කැමති ලිංගරූපීභාවය ප්‍රකාශ කිරීමක් වේ. විශාදය, ක්ලමතය හෝ නියුරෝසියාවෙන් පෙළෙන්නෙකු ඔහු හෝ ඇයගේ මානසික ප්‍රකාශන ලෙස යම් ප්‍රකෝපකාරී හැසිරීමක් ප්‍රකට කිරීම සාමාන්‍ය තත්ත්වයක් ලෙස පිළිගන්නා ලෙස එවැනි මානසික ආබාධයකින් පෙළෙන්නන් සමග ඇසුරුකරන්නන්ට වෛද්‍යවරුන් ලෙස අවවාද කිරීම කරනු ලැබේ. එලෙසම පුද්ගලයන්ගේ හැසිරීම් සමාජයට හෝ කිසි අයෙකුට හානියක් නොවේනම් ඒවාට අපහාසකිරීම් හෝ විවේචනය කිරීමට ප්‍රථමව එවැනි හැසිරීම්වලට හේතු මොනවාද යන්න තේරුම්ගත යුතුවේ. මාධ්‍යවේදියා සමාජ සම්ප්‍රේෂකයෙකු විය යුත්තේ කරුණු සොයාබලා සමාජයට පණිවිඩයක් ලබාදීමට මිස සමාජයට කුණුරසය ලබාදීමට නොවන බව අපගේ විශ්වාසයයි.
මිත්‍ර යුරෝපා රටකදී කළ සංචාරයේදී අයදුම්පත්‍ර පිරවීමේදී අනෙකුත් (Others) ලිංගිකයන් පිළිබඳ දැනගැනීමට ලැබී ඇත. එහෙත් ඔහු තම ලිපියේදී ඒ කවුරුන්ද යන්න සොයාබලා නිවැරැදි ලෙස වාර්තා කළේ නම් මෙම ලිපිය මගින් පාඨකයා ස්ත්‍රී හා පුරුෂ පමණක් නොව වෙනත් ලිංගිකයන්ද සිටින බවත් ඔවුන් හඳුන්වන්නේ අන්තර්ලිංගික(Intersex) යනුවෙන් බවත් තේරුම්ගැනීමට ඉඩ තිබුණි. එමෙන්ම මිත්‍ර විසින් “වෛද්‍ය විද්‍යාවට අනුව ළදරුවෙකු මවුකුසයෙන් බිහිවන්නේ පිරිමි හෝ ගැහැණු යනුවෙන් නියත එක් කුලයකට අයත්වයි” යනුවෙන් දක්වන්නේ කුමන වෛද්‍ය විද්‍යාව පිළිබඳවද යන්න පැහැදිලි කර නොමැත. මව්කුසයේදී දරුවෙකු පිරිමි හෝ ගැහැණුභාවය ලබන්නේ මිත්‍ර විසින් උලුප්පා දැක්වීමට උත්සාහ කරන ආකාරයේ සංස්කෘතිකමය හෝ සදාචාරමය ආකාරයකට නොවේ. ජීව විද්‍යාත්මකව ගැහැණියක ගැප්ගැනීමත් සමග නිර්මාණය වන කළලය ලිංගික වශයෙන් විභේදනය වන්නේ ක්‍රෝමසේම නම් ජානමය සම්භවයක් සහිත හෝමොන මගිනි. ජීව විද්‍යාව එකී ක්‍රෝමසේම අණු X හා Y යන සංකේත මගින් පැහැදිලි කරන අතර XX ආකාරයේ ක්‍රෝමසේම මගින් ගැහැණු කළලයක්ද XY ආකාරයේ ක්‍රෝමසෝම මගින් පිරිමි කළලයක්ද ගොඩනැගේ. එහෙත් 1:2000 අනුපාතයක් ලෙස XX හෝ XY ක්‍රෝමසෝම පිහිටියද ලිංගික අවයව මනාව නොපිහිටා හෝ අස්වාභාවිකව හෝ දරුවන් බිහිවිය හැකිය. පුරුෂ ශීෂ්ණය මනාව නිර්මාණය නොවීම, ශීෂ්ණය නිර්මාණය වුවද වෘෂණකෝෂ නිර්මාණය නොවීම, යෝනියක් පිහිටා යෝනි මාර්ගයක් නොපිහිටීම, යෝනි මාර්ගයක් ඇතුළෙන් පුරුෂ ශීෂ්ණයක මුල් කොටස යැයි සැලකිය හැකි ආකාරයේ යම් ගැටිත්තක් දක්නට ලැබීම යනාදී ආකාරයට අන්තර් ලිංගික දරුවන් ඉපදිය හැකිය.

මිත්‍ර විසින් ට්‍රාන්සර්ජෙන්ඩර් ලෙස සලකන සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය පුද්ගලයන් පිළිබඳ අදහසද ඔහු විසින් නිසි පරිශීලයක් හෝ මූලාශ්‍ර පිළිබඳ ගවේශනයකින් තොරව ලියා ඇති බව පෙනේ. සංක්‍රාන්ති සමාජභාවී පුද්ගලයන් යනු ජීව විද්‍යාත්මකව ලිංගික අවයව එක් ආකාරයටත් මනෝ විද්‍යාත්මකව ප්‍රතිවිරුද්ධ ලිංගිකයන් මෙන් හැසිරීමට කැමති ආකාරයටත් නිර්මාණය වූවන් වේ. අප විසින් හැසිරිය යුත්තේ කුමන ආකාරයට ද, අපගේ කම්පන – ප්‍රකම්පන ක්‍රියාකළ යුත්තේ කුමන ආකරයටද, චිත්තවේගීමය , හැඟීම්මය ආදී වශයෙන් අප විසින් ක්‍රියාකළ යුත්තේ ප්‍රතිචාර දැක්විය යුත්තේ කුමන ආකාරයටද යන්න අපට සංවේදනය කරනු ලබන්නේ මනස විසිනි. මනසේ ද හයිපොතැලමස යන මානසික සංවේදන ගබඩා කරන හා නිදහස් කරන ස්ථානයෙනි. ශ්‍රී ලංකාවේ මෙන්ම ලෝකයේ ඕනෑම රටක මෙවැනි ආකාරයට ශාරීරිකව එක් ලිංගයකටත් එහෙත් ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවී අනන්‍යතාව වෙනත් ලිංගයකටත් අයත් පුද්ගලයන් සිටිති. EQUAL GROUND ආයතනයේ උපදේශන ඒකකයට කතා කළ එක් පුද්ගලයෙක් තමා සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය පුද්ගලයෙකු වන බවත් තමා සංක්‍රාන්ති වීම නිසා නිවසින් එළවා දැමූ බවත්, තමාගේ පෙනුම හා හැසිරීම නිසා රැකියාවක් ලබාගැනීමට අපහසු බවත් දන්වා සිටින ලදී. එහිදී ඔහුගේ සංක්‍රාන්තිභාවය පිළිබඳ මා විසින් අසනු ලැබූ කරුණුවලින් වැදගත් යැයි දැක්විය හැකි කරුණු කිහිපයක් උපුටා දැක්වීමට කැමැත්තෙමි. මෙම පුද්ගලයා නිමල් යනුවෙන් හඳුන්වමු.
“මගේ නම නිමල්… මට මතකයි මම මොන්ටිසෝරි ගියපු පළවෙනි දවස. නිල් පාට කමීසයක් මට අන්දලා තිබුණෙ. නිල්ම නිල් පාට වතුර බෝතලේකුත් මට තිබුණා. මගේ හොඳම යාළුවා වුණේ සඳමාලී. සඳමාලි ළඟ ලස්සන රෝස පිට සමණළයා හැඩේ තියෙන බෑග් එකක් තිබුණා. සඳමාලිගේ සපත්තු දෙකේ හිටියෙත් සමණල්ලු. පොල් ගහ වගේ කොණ්ඩෙකුත් එයාට තිබුණා. මටත් ඕණ වුනා සඳමාලිගෙ වගේ බෑග් එකක්. එයාගෙ වගේ කොණ්ඩෙ වවන්න. එයාට වගේ වළලු දාන්න. එත් අපේ අම්මගෙන් ඉල්ලුවාම එයා මට බැන්නා. උඹ පිරිමි ළමයෙක් කියලා. මට සෙල්ලම් කරන්න ලැබුණෙ තුවක්කු, බෝල බැට්. ඒත් මට ඕන වුණේ බෝනික්කෝ. මම ඒවා ඉල්ලුවත් මට ගෙදරින් ඒවා ලැබුණෙ නෑ. මම සෙල්ලම් කළේ ගෑණු ළමයි එක්ක. මට ඔන් වුණේ සෙල්ලම් ගෙදර අම්මව වෙන්න. එත් හැමදාම මට තාත්තා වෙන්න කියලයි එයාල කියන්නෙ. එහා ගෙදර දෝණි තමයි හැමදාම අම්ම වෙන්නෙ. ඒ නිසා මට දෝණිව පේන්න බෑ.
නිමල් තම සංකාන්තික අදහස් දැක්වීමේදී අනුගමනය කළ ආනුභවික ක්‍රමවේදයත් මිත්‍ර විසින් සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය පුද්ගලයන් තේරුම් කිරීමට අනුගමනය කළ පුරුෂෝත්තමවාදී ස්වයංගෝචර ක්‍රමයත් අතර අප දකින වෙනස නම් පුද්ගලයාගේ මානසිකත්වය හා ඔවුන්ගේ මනෝභාවයන් අතර ඇතිවිය හැකි ගැඹුරු සංකීර්ණතා තේරුම්ගැනීමේදී මිත්‍ර නම් මාධ්‍යවේදීයාට වඩා මිත්‍ර නම් පුරුෂ මූලික මානවයා ඉදිරියෙන් සිටින බවයි. එහිදී අප විසින් තේරුම් කළ යුත්තේ ස්ත්‍රී පුරුෂ සමාජභාවී අනන්‍යතාව යනු උපන් ළදරුවා රෝස පාට ගවුමෙන් නිල් පිට ගවුමෙන් වෙන් කරන, බෝනික්කාගෙන් තුවක්කුවෙන් වෙන්කරන ක්‍රමයට වඩා වෙනස් එකක් බවයි. අප රට තුළ වෛද්‍යවරුන්, ආණ්ඩුකාරවරියන් ලෙස සමාජ ප්‍රගමණයට දායකත්වය සපයන අයද සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය අයවළුන් අතර සිටින බවයි. බුදුන්වහන්සේ වරෙක පැහැදිලි කරන ආකාරයට වඩා වැදගත්වන්නේ පුද්ගලයා කරන්නෙ මොනවාද?, ඔවුන්ට එසේ වූයේ ඇයිද යන්න සෙවීම නොවේ. මනුෂ්‍යෙයකු ලෙසින් උපත ලබා අප විසින් අප වෙනුවෙන් හෝ සමාජය වෙනුවෙන් කරන්නේ මොනවාද යන්නයි. කිසියම් පුද්ගලයෙකු වැරදි ශරීරයක උපත ලැබීම නින්දාවට භාජනය කිරීමක් හෝ අපවාදයට ලක්කිරීමට හේතුවක් නොවන බවත් එම පුද්ගලයා සමාජයීය පුද්ගලයෙකු බවට පත්කිරීමට අප විසින් කළ යුත්තේ කළ හැක්කේ කුමක්ද යන්න සමාජයට පණිවිඩයක් ලෙස ලබාදීම මාධ්‍යෙව්දීයෙකුගේ වගකීම විය යුතුය.
සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය පුද්ගලයන් හෝ සමසෙනෙහස් පුද්ගලයන් ලිංගික ශ්‍රමය සපයන අය හා ඔවුන් සමාජය නැමැති ජීවියා ව්‍යාධියට පත්කරන බව පැවසීමට මිත්‍ර විසින් ගන්නා උත්සාහය මෙන්ම නාවිකයන්, වයෝවෘද්ධ සල්ලාලයන් කාමාතුරයන් කිරීමට ගන්නා උත්සාහයද ඔහු නියෝජනය කරන පුරුෂෝත්තමවාදී සංස්කෘතික රාමුව පිළිබඳ අදහස යලි යලි සනාථ කරයි. තායිලන්තයේ පතායා වෙරළ තීරයේ සුන්දර ලලනාවන් සොයාගොස් අසරණ වූ පිරිමින්ගේ කකියන වේදනාව මිත්‍රගේ ලිපියෙන් සුසුම්ලනු දැකිය හැකිය. නාරි විශේෂඥවරුන්ට පවා හඳුනාගත නොහැකි තරමේ සිහින් පුළුලුකුල් ඇති, ගමන ඇති, රූ ලීලාව ඇති සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය ගැහැණුන්ගේ ආකර්ණෂයට හසුවන, රැවටෙන, හෝටල් කාමරයේදී සත්‍ය තේරුම්ගන්නා පුරුෂයන් පිළිබඳ මිත්‍ර තුළ ඇති වේදනාව ඔහුගේ වේදනාව නොවේ. සළු නොඇඳ බොළට දක්වා, සිනා නොමසෙන් දසන් දක්වා යනුවෙන් ගැහැණියට තර්ජනය කළ, හිර කළ ලිංගිකමය වශයෙන් උමතුවූ පුරුෂ මූලික මනෝභාවය පැහැදිලි කරයි. අඩුම තරමේ ඔහුගේ ලිපිය සුජාත කිරීමට යොදාගන්නා වෛද්‍ය අනිල් සමරනායක හෝ රොහාන්ත පෙරියප්පෙරුම මහතුන් විසින් දැක්වූ අදහස් සමග ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය 1990 වසරේදී ඉදිරිපත් කළ අදහස් හා නිර්දේශ, අන්තර්ජාතික මනෝ විද්‍යා සංගමය 1973 දී කළ නිර්දේශ පරිශීලනය කළේ නම් මෙම ලිපිය වැදගත් ලිපියක් බවට පත් කරගැනීමට ඉඩ තිබුණි. ඉතින් මිත්‍ර අපි දැන්වත් මිත්‍ර වෙමු.

තුෂාර මනෝජ්
EQUAL GROUND

https://en.wikipedia.org/wiki/Homosexuality_and_psychology
https://en.wikipedia.org/wiki/Gender_dysphoria

පාසල ඉගෙන ගන්නා තැනක්ද? වධ දෙන තැනක්ද?

මෙය සත්‍ය කතාවකි. මෙය ලියූ තැනැත්තිය සිය නම හෙළි නොකරන්නීය. කොළඹ ප‍්‍රධාන පෙළේ බාලිකා විද්‍යාලයක ඉගෙන ගත් ඇගේ කතාන්දරය, ඇගේ අත්දැකීම අතිශය සත්‍යවාදී බවින් යුතුය. බලපෑම්සහගත ය. ඔබටත් මෙවැනි අත්දැකීම් තිබේ නම් සහ ඒවා අනෙක් අය සමග බෙදාහදා ගැනීමට කැමති නම් equalground@gmail.comහෝ මෙම බ්ලොග් අඩවිය වෙත ඊමේල්  කරන්න. ඔබට අවශ්‍ය නම් ඔබේ නම හෙළි නොකර සිටින්නට පුළුවන. නමුත් ඔබේ කතාන්දරය කිව යුතුම එකක් යැයි ඔබට සිතෙයි නම් මේ ඉඩ ඒ සඳහා භාවිතා කරන්න ඔබට පුළුවන්.

 ————————————
දරුවකුගේ වර්ධනයට පදනම සකස් වන්නේ පාසලෙනි. අප අපගේ ළමා කාලයෙන් සහ නව යොවුන් වියෙන් වැඩි කොටස ගත කරන්නේ පාසලේ ය. ගුරුවර ගුරුවරියන් සහ පාසල් මිතුරු මිතුරියන් පිරිවරාගෙන ය. බෞද්ධ කාන්තා විදුහලක නීති රීති මුදුමොළොක් ඒවා නොවේ. ඒවා අතිශයින්ම දැඩි නිල ඇඳුම් නීතිවල සිට හිංසාකාරී විය හැකි තරමට බරපතළ විනය නීති දක්වා විශාල පරාසයකට අයත් වේ. හෝමෝෆෝබියාව සහ ට‍්‍රාන්ස්ෆෝබියාව ද ඒ අතර තිබේ. මෙවැනි අතිශය ස්ත‍්‍රී පුරුෂ භාවී, ජාතිවාදී, පන්තිවාදී සහ වින්දිතයා හටම දොස් පවරන වාතාවරණයක් තුළ සිටින්නන් LGBTIQ හෙවත් සමසෙනෙහස් ස්ත‍්‍රී, සමසෙනෙහස් පුරුෂ, ද්වී සෙනෙහස්, විෂම සෙනෙහස් සහ සිය ලිංගික අනන්‍යතාවය ප‍්‍රශ්නකාරී වූ ප‍්‍රජාවේ විරෝධීන් වීම පුදුමයක් නොවේ. අපේ පාසල්වල ලිංගික අධ්‍යාපනයේ විශාල අඩුවක් පවතින අතර LGBT පිළිබඳ අධ්‍යාපනයක් නම් ඇත්තේම නැත. සෙක්ස් හෙවත් ලිංගිකත්වය, සාකච්ඡුා කළ නොහැකි කි‍්‍රයාවක් විය. ඒ ගැන කතා බස් කරන්නේ අශ්ශීල, ‘වල්’ හෝ ලිංගිකත්වය ගැන කිසිදු වගවිභාගයක් නැති අයයි. අපට ඒ ගැන කියා දී තිබුණේ එපමණයි. තවද ඔවුන්ට අනුව අප දැනගත වූයේත් එපමණයි.
බුදු දහමේ ප‍්‍රතිපත්ති අනුගමනය කරන ලෙසත් ලැජ්ජාශීලී සහ විනීත ගැහැනු ළමුන් වන ලෙසත් අපට පැවසුණේය. සිංහල බෞද්ධ කාන්තාවන් වශයෙන් අපේ අරමුණ වූයේ හොඳ මව්වරුන් වීම සහ, ඉතාම වැදගත් දෙය වන වැදගත්-විනීත භාර්යාවන් වීමයි. සතිපතා උදෑසන ධර්ම දේශනාවේදී බෞද්ධ හිමිවරුන් අපව දරුවන් හැදීම සඳහා දිරිමත් කළේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ බහුතර ජාතිය ලෙස අපේ ජාතිය පවත්වාගැනීම, සිංහල බෞද්ධ කාන්තාවන් වශයෙන් අපේ වගකීම වූ නිසා ය. ගුරුවරියන් මේවාට ‘හ්ම්’ කියාවත් විරෝධයක් පළ කළේ නැත. අප‍්‍රසන්න කුහකකම ඇස්පනාපිට දකින පවුලකට අයත් වී, ආගමේ නාමයෙන් ඉවසා සිටීන සහ තමන්ගේ යහපත ගැන පමණ ඉක්මවා සිතීම පුරුදු කළ අධ්‍යාපන ආයතනය විසින් ආගම පිළිබඳ මට තිබූ විශ්වාසය පමණක් නොව යුක්තිය පිළිබඳ මට තිබූ විශ්වාසය ද සොරකම් කෙරිණි. සමකාමය පිළිබඳ මවා තිබුණේ කුඩා දරුවන් සමග සංසර්ගයේ යෙදීම හෝ මළමිනී සමග සංසර්ගයේ යෙදීම තරමට තුච්ඡු සහ නින්දිත පවක් ලෙසය. කෙල්ලන් වශයෙන් අපට විවාහයට පෙර පවත්වන ලිංගික සබඳතා පිළිබඳ කියා තිබුණේ එසේ කිරීමෙන් අප ‘වේසියන්’ බවට පත්වන බව ය. තවද අප සැමියාගේ හැර වෙනත් කිසිවෙකුගේ  ඕනෑ එපාකම් පිරිමැසිය නොයුතුය. අපගේ ලිංගිකත්වයන් මර්දනය කිරීමේදී ගුරුවරියෝ අපහසුකාරී තරමට දුරදිග ගියහ. සිසුවියන් අතර සමරිසි ස්ත‍්‍රීන් ගැන කොඳුරමින් කතා බස් කෙරුණු අතර අමාරුවෙන් හුස්ම ඇල්ලීම, මැරෙන්නට මෙන් දැ`ගලීම සහ මෝඩ ලෙස සිනහවීම ඒ සාකච්ඡුාවලින් පසු අනිවාර්යයෙන් දැකගත හැකි විය. එය  ඕපාදුප සඳහා රසවත් මාතෘකාවක් විය. ‘ලෙස්බියන්’ යන වචනය පවා අපේ පාසලේ දැරියකට ලද හැකි ඉතාමත්ම භයානකම නිග‍්‍රහය විය. ඒ බවට පිරිසක් ඉදිරියේ වචනයක් හෝ කියැවුණොත් එයින් වන නින්දාව කිසිදා යථා තත්වයට පත් කළ නොහැකි විය. ඔබ සමරිසි ස්ත‍්‍රියක බවට  ඕපාදූපයක් පැතිරුණහොත් එය ඔබට අවසැලකීම් කිරීම සඳහා ගුරුවරියන්ට හොඳටම සෑහෙයි. පාඩමක් අතරමගදී ඔබට ඇණුම්පද කියන්නටත් උපදෙස් කතා පවත්වන්නටත් ඔවුන්ට එය හොඳටම සෑහෙයි. මෙවිට ඔබ ඔබ වැනි අය විසින් නිර්දය ලෙස හිංසාවට පත්වේ. එසේත් නැතිනම් නරකම දෙය වන ඔවුන් විසින් ඔබ ව පිටුදැකීම සිදුවේ. ඇත්ත හෝ නැත්ත හෝ වේවා, සමරිසි ස්ත‍්‍රියක වීමේ නරක නාමය ඔබ පාසලෙන් අස්වන තෙක්ම ඔබ පසුපස හොල්මන් කරන්නට පටන් ගනියි. එය ඔබට වෙනස් කළ නොහැකි දෙයකි.
වරක් 11 ශ්‍රේණියේ ගැහැනු ළමුන් දෙදෙනෙක් ‘නුසුදුසු දේවල්’ කෙටි පණිවුඩ මගින් යවාගනිමින් සිටියදී හසුවිය. ඒවායේ කිසිදු කාමුක දෙයක් තිබුණේ නැත. ඒවායේ තිබුණේ ඔවුන්ගේ ආදරය පිළිබඳ අහිංසක ප‍්‍රකාශනයන් ය. නමුත් වහාම ඔවුන් දෙදෙනා පාසල තුළ වෙන් කෙරුණු අතර දෙමාපියන් ගෙන්වා ඔවුන් ව වෙන් කරන ලෙසට උපදෙස් ද ලබාදීම සිදුවිය. මේ අතර ඔවුන්ට පැය ගණනක් තිස්සේ ඔවුන්ගේ ගුරුවරියන්ගේ දරුණු සහ බරපතළ උපදෙස්වලට සවන් දෙන්නට ද සිදුවිය. පාසලේ ප‍්‍රධාන සිසු සම්බන්ධීකාරකවරිය අපේ පාසලේ උසස් පෙළ කලා අංශයේ පන්ති තුනටම මේ සිසුවියන් දෙදෙනා ගැන කතාව කීවේ ‘කෙල්ලන්ට පිස්සු වැටී සිටින’ තවත් කෙල්ලන් සිටියි නම් ඔවුන්ට කරන  අනතුරු ඇ`ගවීමක් ලෙසය. ඔවුන්ට අනුව ද්වීලිංගිකත්වය මිත්‍යාවකි. එහෙම දෙයක් ලෝකයේ නැත. ලිංගික අත්හදාබැලීම් යනු අතිශයින්ම අසභ්‍ය ඒවා වේ. ඒ නිසා මට මේ කාලයේ කිසිදිනෙක ද්වීලිංගිකත්වය පිළිබඳ නිසි වැටහීමක් ලැබුණේ නැත. මා සමරිසි ස්ත‍්‍රියක යැයි මම උපකල්පනය කළෙමි. මා විෂමරිසි හෙවත් විෂම ලිංගික අයෙක් නොවන බව මා වටහාගත්තේ පාසලේ නව වැනි පන්තියේ සිටියදී ය. කෙසේ නමුත් එයින් වසර ගණනක් යන තෙක් එයින් අදහස් වන දෙය මම නොදැන සිටියෙමි. සම සෙනෙහස් පුරුෂ හෝ සංක‍්‍රාන්ති ලිංගිකයන් පිළිබඳ විසුළු කතා ඉවසා සිටීම මට වේදනාකාරී මෙන්ම නිග‍්‍රහය දනවනසුලූ අත්දැකීමක් විය. ඔබ සමසෙනෙහස් ස්ත‍්‍රියක බවට යන්තමින් හෝ  ඕපාදූපයක් පැතිරුණහොත්, ඔබේ දෙමාපියන් පාසලේ විදුහල්පති කාමරයට කැඳවා ඔබේ අනගාතය පිළිබඳ බරපතළ සාකච්ඡුාවක් කිරීමට තරම් එය ප‍්‍රමාණවත් හේතුවකි. තවද ඔබේ පංති ද තහනම් විය හැකිය. යම්කිසි ‘අශ්ශීල කම’ ක් ගැන ලියුම්, කෙටි පණිවුඩ හෝ අයෝග්‍ය හැසිිරීමක් වැනි යම්කිසි ‘සාක්ෂියක්’ ලැබුණාහොත් එය නිසැක වශයෙන්ම දීර්ඝ කාලීන පන්ති තහනමකට හෝ පාසලෙන් නෙරපා හැරීමට පදනම සපයනු ඇත.
මා පාසලේ ඉගෙනගත් අවසන් අවුරුද්ද වූයේ 2015 වසරයි. ලෙස්බියන් කෙනෙක් යැයි  ඕපාදූප පැතිරී තිබූ, මා දන්නා තරමින් ආදරණීය, මට වඩා එක අවුරුද්දක් පහළ පන්තියක ඉගෙන ගත් දැරියක් සිටියාය. ඇය සහ ඇගේ පෙම්වතිය, ගුරුවරියක් සහ ශිෂ්‍ය නායිකාවක් විසින් අල්ලාගෙන තිබූ අතර, ඔවුන් දෙදෙනොම තරයේ කියා සිටියේ ඔවුන් දෙදෙනා අතර සම්බන්ධයක් තිබෙන බව බැලූ බැල්මට පෙනෙන අතර එය කොහෙත්ම නුසුදුසු බව සහ නින්දාසසහගත බවයි. එදින සැබවින්ම කුමක් සිදුවූවාදැයි සැබවින්ම දැන සිටියේ ඔවුන් සිව්දෙනා පමණක් වුවත්, අනුමාන කල්පනා හාත්පස පැතිරීම වළක්වන්නට පුළුවන් වුණේ නැත. මේ අසරණ දැරියන් දෙදෙනා කොහේ ගියත් ඇස් ලොකු කර බැලීම්, කෙණහිළි කම් සහ උපහාසාත්මක කෙඳිරීම් ඇසිණි. ද්වී ලිංගිකත්වය විය නොහැකි දෙයක් ලෙස සැලකූණු නිසා ඔවුන්ගේ කීර්තිය නැත්තටම නැති විය. තුන් වතාවකට වඩා කතා බස් කර නැති වුණත් මේ දැරිය රැුක ගැනීම සඳහා යටපත් කර ගත් ආශාවක් මගේ සිතේ විය. කොරිඩෝවේදී හමුවූ විට ඇය ත් මම ත් එකිනෙකා සමග මද සිනා පා එකිනෙකාට අත් වැනුවෙමු. වරක් පන්තියේ කෙනෙක් සමග යද්දී ඇය මුණ ගැසුණු විට ද මම ඒ අන්දමටම ඇයට අත වැනුවෙමි. ඒ දුටු මගේ මිතුරිය බය භූත වී මා දෙස හැරී මෙසේ ඇසුවාය. ‘‘ඔයා දන්නව නේද, එයා ලෙස්බියන්..හරිද?’ මම මහත් කම්පනයෙන් යුතුව හැරී බැලූවේ ඇය එය නෑසෙන්නට එතැනින් ගොස් තිබුණා ද යන්න දැනගැනීමට ය. ‘ඉතිං?’ යනුවෙන් මම ඇද පැද – දරුණු ලෙස ඇසුවෙමි. එම ස්වරය මට පුදුමයක් නොවුණේ ගුරුවරියන් නැති සාහිත්‍ය කාලපරිච්ෙඡ්ද වලදීත් සමානාත්මතාවය ගැන කතාබස් කරන විට මා එම ස්වරය සහ වදන භාවිතා කර තිබූ නිසාය. එවැනි අවස්ථාවලද එක හ`ඩින් ‘ඔව්’ යැයි පවසමින් සහ මුග්ධ කමේ අසහනයෙන් කුපිත වූ සුසුම් හෙළමින් ඔවුන් මා සමග එක`ග වන අන්දම දැක මට කිසිදා පුදුම නොවී සිටින්නට බැරි විය. තදබදය පිරුණු දූවිලි වැකුණු කාමරයෙන් එළියේ සිටියත් ඔවුහු තවමත්, ඔවුන් විසින් තදබල ලෙස විවේචනය කරන මිනිසුන් තරමටම අමන, මුද්ධ සහ නපුරු අය වූහ. හෝමෝෆෝබියාව සහ ට‍්‍රාන්ස්ෆෝබියාව ඔවුන් වැඩුණු ගැහැනුන් වූ පසු ද ඔවුන් තුළ එකිනෙකට අතිශයින්ම සම්මිශ‍්‍රණය වී තිබේ. ද්වීලිංගික මිතුරියන්ගේ වසංකළ සුසුම් හෝ ඔස්කාර් සම්මාන දිනූ චිත‍්‍රපට හෝ ලස්සන ඛේදාන්ත කතා පොත් හෝ සිය ඛඨඊඔ  දරුවාගේ ඇයදීම්වලට ඔවුන් සමාව දිය හැකි යැයි හෝ ඔවුන් සිතන ක‍්‍රමය වෙනස් කළ හැකි යැයි සිතන්නට නුුපුළුවන.
ජීවිතයක නව යොවුන් විය වෙන් වන්නේ ‘‘තමන්ව සොයාගැනීම’’ සඳහා ය. කලාව සඳහා වූ අභිරුචිය නිසි ලෙස වර්ධනය කර ගැනීමට, ජීවිතයේ වඩාත්ම කැමති දෙය සහ අරමුණ කුමක්දැයි හඳුනාගැනීමට සහ පෞරුෂය නිසි ලෙස වර්ධනය කර ගැනීමට පදනම වැටෙන්නේ එවිට ය. යමෙකුගේ ලිංගික දිශානතිය හෙවත් ලිංගික නැඹුරුතාවය සහ ලිංගික අනන්‍යතාවය, එම තැනැත්තා කවුරුන්ද යන්න තීරණය කිරීමේදී ඉතා විශාල සාධකයකි. වයස අවුරුදු 20 දී පවා අප කවුදැයි සොයාගැනීම සඳහා ලිංගිකත්වය පිළිබඳ පරිබාහිර දෙයක් සිතීම මෙන්ම ලිංගික නැඹුරුතාවය හෝ ලිංගික අනන්‍යතාවය පිළිබඳ සිතීමට දිරිමත් කෙරුණේ නැත. නමුත් හෝමෝ ෆෝබියාව, ට‍්‍රාන්ස්ෆෝබියාව සහ අනෙකාව ඉවසිය නොහැකි කම මනා ලෙස පුරුදු වී තිබූ අතර, එය මිනිසුන් වශයෙන් අප කවුද යන්න තුළ අන්තර්ගත කොටසක් බවට ද පත්ව තිිබිණි. මෙසේ අභ්‍යන්තරීකරණය වූ හෝමෝෆෝබියාව පසුකලෙක නොමනාපය, ප‍්‍රතිවිරෝධය, අවපීඩනය, කාංසාව සහ සිය කැමැත්තෙන් හුදෙකලාවීම දක්වා වර්ධනය වෙයි. මවිසින් මාවම ද්වීලිංගිකයෙකු වශයෙන් ලේබල් කරගෙන තිබීම ගැන මට සැහැල්ලූවක් දැනුණේ මා පාසලෙන් අස් වී මද කලකට පසුව ය.
අපට වෙනස් වන්නට පුළුවන් බව මගේ මව කියන්නීය. අප ට කුමක් උගන්වා තිබුණත් අපට වෙනස්වීම තෝරාගන්නට පුළුවන. නමුත් නිවසේ පදනමේ ම කුහර සෑදී තිබේ නම් නිවස එම පදනම මත දරා සිටින්නේ කොහොමද? තදබල කාංසාව, විශාදය, තමන් පිළිබඳ අඩු ආත්මාභිමානය, අධිකාරීන් වෙත දක්වන නුරුස්නාසුලූ අමනාපය, අත්හැරගත නොහැකි පරිදි බොරුකීම, තමන්ටම හිංසා කර ගැනීම සහ ආහාර පුරුදුවල ගැටලූවක් පාසලට ස්තූති වන්නට මට ලැබුණු තෑගි අතර වේ. අධ්‍යාපනය සපයන්නන් විසින් සිදුකරන කෲර මර්දනය එයට බොහෝ දුරකට හේතු වන්නට ඇත. මේ දැන් පවා පාසල මගේ සිතේ නපුරු ලෙස හොල්මන් කරයි. සිත තුළ මා රුවාගෙන සිටින හෙවත් අභ්‍යන්තරීකරණය කරගත් හෝමෝෆෝබියාව සහ බයිෆෝබියාව නිසා තවමත් මම ලැජ්ජාවටත් බියටත් පත් වන්නෙමි. එය මට මා වසංකරගෙන සිටීමට පොළඹවයි. මේ නිසා මම මගේ හෝමෝෆෝබියා ඥාතීන් සමග දබර වන්නෙමි. මා කවුද යන්නේ වැඩි බර, මේ ස්වභාවය නිසා මගේ මවගෙන් මම වසං කරන්නෙමි. එසේ කිරීම මගින් ඇත්තෙන්ම මා කවුද යන රහසේ බරෙන් ඇයව ගළවා ගැනීමට මට නොහැකි වී තිබේ. ඔබ කවුද යන්නේ පදනම විසකුරු නම් එයින් ඔබට පළා යා නොහැකිය. එම පදනම විසින් ඉක්මනින් හෝ ප‍්‍රමාද වී හෝ ඔබ වෙත විෂ ඇතුල් කරයි. එය ඔබේ ඇතුළාන්තයට මළකඩ කන්නට සලස්වයි. ඔබ ජීවත් වන හැම දිනයක්ම මරා දමයි. මේ වධහිංසාව අවසන් වන මිනිත්තුවේදී ඔබ වසර ගණනක් තිස්සේ පැවති සිරභාරයෙන් මිදෙයි. ඉන්පසු එක්කෝ ඔබ ස්ටොක්හෝම් සින්ඩ්‍රෝමයට ගොදුරු වනු ඇත. එසේත් නැතිනම් මා මෙන්, එයින් ඔබ මත ශේෂ වූ හැම බලපෑමකම-හැම ලකුණක්ම ඉවත් කර ගන්නට වෙර දරමින් ඔබ ඔබවම පහුරු ගා ගනු ඇත. අපමණ සිරුර විදගැනීම්, පච්චා (ටැටූ) කොටාගැනීම් හෝ මුක්තිය ලැබීමේ විප්ලවකාරී ප‍්‍රකාශනවල, ඔබ ට කියා ඇති-වරක් ඔබ ද විශ්වාස කළ සහ දැන් ඔබට ආවේණික වී තිබෙන ඔවුන්ගේ පටු අගතීන් නැති කිරීමට නොහැකි වනු ඇත.
විශාදය, කාංසාව, ඉගෙන ගැනීමේ දුෂ්කරතා, කෑම ගැනීමේ ගැටලූ සහ ද්වීලිංගිකත්වය සැබෑවන් ලෙස සැලකුණේ නැත. ඒවා සැලකුණේ බටහිර ලෝකය සිහිනෙන් දකින, පිටසක්වළ ට අයත් කම්මැලි හෝ අශ්ශීල සංකල්ප ලෙසය. ඒවා අපේ සංස්කෘතියේ කොටස් නොවන අතර එමනිසා ඒවාට පැවැත්මක් නැතැයි සැලකිණි. ගැටලූව වූයේ මේ සියලූ දෙය මට තිබීම සහ ඒ සියලූ දෙයම, මා වීමයි. ද්වීලිංගිකත්වය පවක් සහ අස්වාභාවික දෙයක් යැයි කියා දී තිබීම නිසා වසර ගණනාවක් මුළුල්ලේ මා විඳි වේදනාවන් ගුරුවරියන්ට හෝ මව්වරුන්ට කිසිිවිටෙක අදාළ වූයේ හෝ දැනුණේ නැත. මගේ ගුරුවරුන්, දෙමාපියන්, ඥාති සහෝදර සහෝදරියන්, මිතුරු මිතුරියන් සහ ඥාතීන් විසින් මේ තත්වයෙන් මිදෙන්නැයි නැවත නැවතත් කියාපෑම තුළින් මා තුළ දැන් එය පැළපදියම් වී තිබේ. දැන් ඔවුන් සියලූ දෙනාම මට චෝදනා කරන්නේ මා ඇල් මැරුණු-උදාසීන අයෙක් සහ හුදෙකලා කෙනෙක් බවට පත්වී ඇති බව කියමිනි. මගේ ප‍්‍රශ්න ගැන කතාබස් කරන විට මම ‘වදකාර’ හෝ ‘ආත්මාර්ථකාමී’ අයෙක් බවට පත්වන්නෙමි. එම ප‍්‍රශ්න කිසිවෙකුට නොකියා මටම සීමාකරගෙන සිටින විට මම ‘තරහගන්නා’, ‘හුදෙකලා’ සහ ‘ඇල්මැරුණු’ කෙනෙක් බවට පත්වන්නෙමි. හොඳ හැටි ගුටි කෑවා නම් හොඳ යැයි කියා සමහර වේලාවට මට සිතේ. එවිට නිල්පාට වූ තැලූමක, තැළී කළු වූ ඇසක, සුවවෙන තුවාළ කැළැලක, පැලූණු තොලක ඡුායාරූපයක්  හෝ පතුරක් ගිය දතක් නිසා කරන ගොතගැසීමක් මට ඉතිරිවනු ඇත. එවැනි දෙයක් සමාජය විසින් මා ඇද දැමූ නිරයේ තරම ගැන සාක්ෂියක් වනු ඇත. එවිට නොනැසී ඉතිරි වූ කෙනෙක් වශයෙන්, ඒ එක් එක් ඡුායාරූපයක තිබෙන එක් එක් කැළල වෙත ඇ`ගිල්ල දිගුකර ඒ එක එකක ලේ වැකුණු උපත ගැන පවසන්නට පුළුවන. නමුත් ඒ වෙනුවට මට අද ශේෂ වී තිබෙන්නේ භාවමය ඔලොගුවකි. චිත්තවේගයන්ගෙන් පිරුණු මහා බරකි. එය නොවැදගත්, අමිහිරි කෙනෙක් වීමේ හෝ වැදගැම්මකට ඇති කෙනෙක් නොවීමේ වේදනාවෙන් උරහිස් හකුළුවා දමයි. මම මගේ ක‍්‍රමයට ජීවත් වන්නේ කෙසේදැයි නිරන්තරයෙන් මිනිසුන්ට පහදා දෙන්නටත් ඒ ගැන ඔවුන්ගෙන් සමාව ඉල්ලා සිටින්නටත් මට සිදු වී තිබේ. නමුත් මාගේ ආත්මය බිඳ දැමීම ගැන ඒ එකෙක්වත් කිසිදා මගෙන් සමාව ඉල්ලා නැත. එය කිසිදිනෙක සිදුනොවන බව ද මම දනිමි. ශිෂ්‍යයන්ගේ මානසික යහපැවැත්ම ගුරුවරුන්ට මහ දෙයක් නොවේ. ඔවුන් විසින්, අසංවේදී සහ පටු මනස් ඇති වැඩිහිටි පරම්පරා නැවත නැවතතත් බිහි කරමින් සිටීම ද පුදුමයක් ද නොවේ.
-HH-

What does our culture mean?

Piyadarshani de Silva gives her take on the recent attacks by Sinhala Buddhist nationalists who, apart from other slanderous accusations, maintain that Homosexuality is destroying our culture and is a Western Import.  Sinhala Text follows this article.

 

I express my sincere gratitude to EQUAL GROUND for your social work amidst of all threats and insults, with unshaken enthusiasm. Recent Facebook post posted on EQUAL GROUND Facebook page looking unshakably at those who spread misconceptions and hatred hoping to stop EQUAL GROUND’s good work, is praiseworthy. It is a valuable attempt in showing selflessness and peacefulness embedded in EQUAL GROUND’s work.

I’m writing this in order to converse about the accusations that have been made on social media sites stating that the work of EQUAL GROUND is destroying the civility and culture of our country.

It is obvious to anyone who wishes to think wisely that some groups are attempting to create unnecessary conflicts in the name of culture and civility in order to fulfill their narrow personal expectations. It is indeed unfortunate that they are trying to convert personal opinions of a few to a social standpoint. Such individuals and/or groups are unable to understand that trying to spread hateful beliefs don’t do any good to neither their mindsets nor people, regardless of what their intention is.

I strongly believe that trying to protect the culture of a country has nothing to do with destroying the lives or right to life of a section of the citizens. Especially in our culture, there is no space for such actions. Major reason for that, as I see, is that our culture is highly nurtured by Buddhism.  In Buddhism, there is no space for such hateful ideologies at all. It is neither advisable nor appropriate to let a handful of persons who haven’t understood this fact, to spread hatred against lesbian, gay, bisexual, transgender/ transsexual, intersex and questioning persons. I am writing this as a person who firmly believes that spreading hate through social media may destroy nothing but humanity and humane ethics. There are a plenty of incidents that shows how the culture is destroyed in actuality.  If though through those incidents, it would clearly show that reason for the decaying of culture is nothing but people who chase selfish expectations throwing behind kindness and love – to actually protect our culture, we must not spread hate but establish love in the society. That would be the best way which will automatically protect culture, country, society and human rights. LGBTIQ persons only demands the opportunity to live in peace and dignity and to express loving kindness towards them. Nevertheless, we can find as many instances as we need from our history that prove Buddhists, from birth, are filled with kind, peaceful and humane qualities. Some so called Buddhists, in present, have forgotten these fundamental qualities of Sinhala Buddhists for individual-centered benefits.

Moreover, the wise would understand that a person’s sexual orientation and/ or gender identity is merely a personal thing and is not a weakness or a short coming. They just want to live their lives just like all others. Nobody is capable of changing the nature of the life they had from birth. Like every other person they also are people who like to live without bothering to anyone in the society. No person can change the way they were born – taking that very same fact as a reason, no culture motivates us to discriminate, mislabel, ridicule and fill others’ lives with tears. Although they are of many and various sexual orientations, they still are normal human beings living with us in a one country which makes tells us that they too have the same right in our culture just like everyone else. So on what ground should we separate fellow LGBTIQ persons from our culture? I find it confusing why they don’t belong to our culture. A country and a culture is not a property of few but of many and all living in the country.

P.S.

We, as Buddhists, should treat each and every one with equal love and compassion. It is my belief that even in other religions and races, equal treatment towards everyone is accepted. A lot of people in our society tend to forget about love and compassion in order to gain their personal needs by any means. That is why LGBTIQ persons are discriminated and we need organizations dedicated to protect their rights. If they were allowed to live peacefully and happily, we wouldn’t want such organizations. By writing this, I hope to support the good work you do.

-Priyadharshani Silva, 17.6.2016-

 

වරින් වර EQUAL GROUND ආයතනය වෙත එල්ල වන ගැරහුම්, තර්ජන මධ්‍යයේ EQUAL GROUND ආයතනය විසින් නොසැලෙන ධෛර්යකින් යුතුව ඉටු කරන සමාජ මෙහෙවර පිළිබඳව නැවතත් මගේ ස්තූතිය පිරිනමමි. ආසන්න දිනක දී EQUAL GROUND ආයතනය, තම ෆේස් බුක් පිටුව මත තබා තිබූ සටහන සැබැවින්ම අගය කළ යුත්තකි. එනම් එම ආයතනය මගින් කරන සමාජ මෙහෙවර අවබෝධ කර ගැනීමට නොහැකි හෝ එම කාර්යය නවතාලීමට උත්සහ දරමින් නොයෙක් දුර්මත සමාජය පුරා වපුරන පුද්ගලයන් දෙස උපේක්ෂා සහගතව බලමින්, ඔවුන් වෙත ස්තුති කර තිබීමයි. සැබැවින්ම එය, EQUAL GROUND ආයතනයේ කාර්යයන්හි පවතින පරාර්ථකාමීත්වය හා සාමකාමී හැගීම සැමටම පසක් කර ලීමට දරන ලද අගනා උත්සහයකි.

මෙම සටහන මා තැබීමට අරමුණු කර ගත්තේද  EQUAL GROUND ආයතනයේ ක්‍රියාකාරීත්වය අප රටේ සංස්කෘතිය හා සභ්‍යත්වය විනාශ වීමක් සිදුවන බවට නොයෙක් සමාජ ජාල වෙබ් අඩවි ඔස්සේ නගා ඇති චෝදනා වල පවතින සත්‍යතාවය මගේ දැනීමේ හැටියට විමසා බැලීම සඳහාය.

සංස්කෘතිය හා සභ්‍යත්වය පෙරට දමමින් සමහර සමාජ කණ්ඩායම් විසින් තම පෞද්ගලික අපේක්ෂාවන් මුදුන් පමුණුවා ගැනීමට හා ශ්‍රීලංකික සමාජයේ ජන කොටස් තුළ අනවශ්‍ය ගැටුමක් මවා පෙන්වීමට නිරර්ථක උත්සහයක් දරන බව බුද්ධිමත්ව සිතා බලන ඕනෑම අයකුට පැහැදිලි වනු ඇත. කීප දෙනෙකුගේ පෞද්ගලික මතයක් මුළු මහත් සමාජයේම මතයක් හෝ අදහසක් බවට පත් කර ගැනීමට ඔවුන් උත්සහ දරමින් සිටීම සැබැවින්ම කණගාටුදායකය. කුමන හේතුවක් මුල් කර ගනිමින් හෝ වෛරී සිතුවිලි සමාජය තුල පැතිරවීම තුලින් ඔවුන්ගේ චිත්ත සන්තානයට හෝ අනුන්ට සිදුවන යහපතක් නොමැති බව එවැනි පුද්ගලයන්හට තේරුම් ගැනීමට නොහැක.

යම් රටක සංස්කෘතිය රැක ගැනීමට වෙර දැරීම යනු ඒ රටේ ජීවත් වන තවත් එක් අහිංසක මිනිසුන් කොටසකගේ ජීවිත විනාශ කිරීම හෝ ජීවත් වීමේ අයිතිය නැති කිරීම නොවන බව මා තදින්ම විශ්වාස කරමි. විශේෂයෙන් අපේ රටේ සංස්කෘතිය තුල නම් කොහෙත්ම එවැනි කාර්යයකට අවකාශ නැති බව පැහැදිලිව සිතමි. ඊට ප්‍රධාන හේතුව නම් අප රටේ සංස්කෘතිය, බුදු දහමින් පෝෂණය වී තිබීමයි. බුදු දහම තුල කෙසේවත් එවැනි වෛරී අදහස් වලට ඉඩක් නැත්තේමය. එලෙස බුදුදහමින් පෝෂණය වූ සංස්කෘතියක, එම රටේම, එම සංස්කෘතිය තුලම ජීවත් වන තවත් එක් අහිංසක මිනිසුන් කොටසකගේ ජීවිත්වීමේ අයිතියට අභියෝග කර නොමැත. මේ පිළිබඳව හරිහැටි තේරුම් නොගත් කීප දෙනෙකු විසින් සංස්කෘතිය රැක ගැනීම යන වචනයට මුවා වී සමසෙනෙහස් පුරුෂ – ස්ත්‍රී, ද්විසෙනෙහස් පුරුෂ – ස්ත්‍රී , සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය පුරුෂ – ස්ත්‍රී, අන්තර් ලිංගික හා ලිංගික අනන්‍යතාවය ප්‍රශ්නනභාවී පුද්ගලයන්ට එරෙහිව තම පෞද්ගලික වෛරී අදහස් සමාජය තුල වැපිරීම යෝග්‍ය නොවනු ඇත. මෙම සටහන මා තබන්නේ ද එවැනි වෛරී අදහස් සමාජ ජාල වෙබ් අඩවි හා නොයෙක් ක්‍රම ඔස්සේ ප්‍රචාරය වීම තුලින් විනාශ වන්නේ අනෙකක් නොව මිනිස්කමම(මනුෂ්‍ය ධර්මයන්ම) පමණක් වන බව තදින් විශ්වාස කරන්නෙකු ලෙසය. නියම ලෙස සංස්කෘතිය විනාශ වන අයුරු විදහා දැක්වෙන උදාහරණ අවශ්‍ය තරම් සමාජය තුළින් අසන්නට දකින්නට ලැබෙන අවස්ථා එමටය. එම උදාහරණ ඔස්සේ අධ්‍යයනය කර බැලුවහොත් ඊට හේතුව, එලෙස සංස්කෘතිය විනාශ කරන මිනිසුන් විසින් කරුණාව, මෛත්‍රිය පසෙකලා ආත්මාර්ථකාමී සිතුවිලි ඔස්සේ පමණක් දිව යෑම නිසා සිදුවන බව පැහැදිලි වනු ඇත.  සැබෑවටම සංස්කෘතිය රැක ගැනීමට අවශ්‍ය නම් අප කළ යුත්තේ වෛරය වැපිරීම නොව කරුණාව, මෛතිය සමාජය තුල මුල් බැස්සවීමයි. එවිට සංස්කෘතියත් රටත් සමාජයත් සමඟම සියලු මිනිසුන්ගේ අයිතීන් ද රැකෙනු ඇත. සමසෙනෙහස් පුරුෂ – ස්ත්‍රී, ද්විසෙනෙහස් පුරුෂ – ස්ත්‍රී , සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය පුරුෂ – ස්ත්‍රී, අන්තර් ලිංගික හා ලිංගික අනන්‍යතාවය ප්‍රශ්නනභාවී පුද්ගලයන් ද සමාජය තුලින් ඉල්ලා සිටින්නේ ඔවුන් වෙත වෛර නොකර කරුණාව හා මෛත්‍රීය දක්වමින් ඔවුන්ට සමාජයේ ගෞරවයෙන් යුතුව නිදහසේ ජීවත්වීමට ඉඩ පස්ථාව ලබා දෙන ලෙසය. කෙසේවෙතත් සිංහල බෞද්ධයා උපතින්ම කරුණාවන්ත හා සාමකාමී, මිනිස්කම්වලින් පිරුණ ජාතිකයක් බවට උදාහරණ ඕනෑතරම් අපගේ අතීතයෙන් සොයා ගත හැක. වර්තමානයේ දී සමහර සිංහල බෞද්ධයන් සිය පෞද්ගලික වාසි ප්‍රයෝජන තකා සහජයෙන් සිංහල බෞද්ධයා තුල පිහිටන මෙම ගුණාංග අමතක කර ඇත.

තවදුරටත් පවසන්නේ නම් පුද්ගලයකුගේ ලිංගික නැඹුරුතාවය හෝ දිශානතිය, එම පුද්ගලයාගේ උප්පත්තියෙන් ඇතිවන අතිශයින් පෞද්ගලික කාරණාවක් මිස එය ඔවුන්ගේ දුර්වලතාවයක් හෝ අඩුපාඩුවක් නොවන බව ඕනෑම බුද්ධිමත් අයකුට පසක් වනු නිසකය. අනෙක් පුද්ගලයන් මෙන් ඔවුහු ද සමාජයේ කිසිවෙකුටත් කරදරයක් නොවී, සාමාන්‍ය පරිදි තමන්ගේ පාඩුවේ ජීවත් වන්නෝ වෙති. උපතින් ඔවුන් ලැබුවා වූ ජීවිතයේ ස්වභාවය කිසිවෙකුට වෙනස් කල නොහැක. එයම හේතුවක් කර ගනිමින්, එනම් එම තත්වය ඔවුන්ගේ වරදක් ලෙස හුවා දක්වමින්, තමන්ගේම සහෝදර මනුස්ස කොට්ඨාශයකගේ ජීවිත වලට අපහාස උපහාස කරමින්, එම ජීවිත කදුලින් පුරවමින්, ඔවුන් සමාජයෙන් කොන් කර නොයෙක් පීඩා විදින තත්වයකට ඇද දැමීම තුලින් රැක ගැනීමට වෙහෙසෙන සංස්කෘතිය කුමක් ද යන්න ගැටළුවකි. විවිධ ලිංගික නැඹුරුතාවයන්ගෙන් යුතු වුව ද ඔවුන් ද එකම රටක, එකම සංස්කෘතියක් තුලම ජීවත්වන  සාමාන්‍ය මිනිසුන්ය. එනම් එකම රටක, එකම සංස්කෘතියක් තුල ඉපදී හැදී වැඩී ජීවත් වෙයි නම් එම සංස්කෘතිය පිළිබඳව සියලු දෙනාටම අයිතියක් හා වගකීමක් තිබිය යුතුමය. එසේනම් අප සමාජය තුලම ජීවත් වන සමසෙනෙහස් පුරුෂ – ස්ත්‍රී, ද්විසෙනෙහස් පුරුෂ – ස්ත්‍රී , සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය පුරුෂ – ස්ත්‍රී, අන්තර් ලිංගික හා ලිංගික අනන්‍යතාවය ප්‍රශ්නනභාවී පුද්ගලයින්ව පමණක් එතුලින් වෙනස් කර හෝ වෙන් කර දකින්නේ කෙසේද ? යන්නත් ඔවුන්ට එම සංස්කෘතිය තුළම ඉඩක් අහිමි කර ඇත්තේ කෙසේද? යන්නත් හා ඔවුන්ගේ ඇවතුම් පැවතුම් ද මෙම සංස්කෘතිය යටතට අයත් නොවන්නේ කෙසේද? යන්න මාහට විශාල ගැටළුවකි. රටක සංස්කෘතියක් යනු කිහිප දෙනෙකුගේ පෞද්ගලික බූදලයක් හෝ අයිතියක් නොව එම රට තුල ඉපදී හැදී වැඩෙන සියලුම මිනිසුන්ගේ ඇවතුම් පැවතුම් වලින් අන්තර්ගත වූ හා ඒ පිළිබඳව සැමට අයිතියක් සහ වගකීමක් ඇති දෙයක් බව මාගේ හැගීමයි.

පසු.ලි.

සියලු සත්වයන්හට සමාන කරුණාවකින් හා මෛත්‍රියකින් යුතුව සැලකීමට විශේෂයෙන් බෞද්ධයන් ලෙස අප පුරුදු පුහුණු විය යුතුමය. අනෙක් ආගම් හා ජාති වල වුවද සියලු පුද්ගලයින් කෙරෙහි කරුණාවකින් හා මෛත්‍රියකින් යුතුව ක්‍රියාකිරීමේ වැරැද්දක් නොදකිනු ඇති බව මා විශ්වාස කරමි. අප සමාජයේ වෙසෙන බොහෝ මිනිසුන් තම ආත්මාර්ථකාමී අදහස් පමණක් මුදුන් පමුණුවා ගැනීමට හා තම පෞද්ගලික වාසි තකා පමණක් ක්‍රියාකාරී වීම නිසා මෙම කරුණාව මෛත්‍රීය පිළිබඳව අමතක කර ඇත. එවැනි හේතුන් මත අප සමාජය තුලම ජීවත් වන සමසෙනෙහස් පුරුෂ – ස්ත්‍රී, ද්විසෙනෙහස් පුරුෂ – ස්ත්‍රී , සංක්‍රාන්ති සමාජභාවීය පුරුෂ – ස්ත්‍රී, අන්තර් ලිංගික හා ලිංගික අනන්‍යතාවය ප්‍රශ්නනභාවී පුද්ගලයන්ට නොයෙක් ගැහැට හා අපහාස උපහාස වලට මුහුණ දීමට සිදුව ඇත. එවැනි මිනිසුන් වෙනුවෙන් සංවිධාන බිහිවන්නේ ද එබැවිනි. ඔවුන්ට ද සතුටින් නිදහසේ ජීවත් වීමට ඉඩ ලැබුනා නම් එවැනි සංවිධාන වල අවශ්‍යතාවයක් පැන නොනගිනු ඇත. නමුත් සමාජය විසින්ම තම වගකීම් පැහැර හරිමින් සිටින මොහොතක,  සමාජය විසින් ම අතහැර දැමීමට සුදානම් වී ඇති තවත් සමාජයේ ම එක් මිනිසුන් කොටසක් වෙනුවෙන් වගකීම් ඉටු කිරීමට EQUAL GROUND ආයතනය භාරගෙන තිබීම ප්‍රසංශනීය කටයුත්තකි. ඔබ ආයතනය කරන මෙම කාර්යයට මාගේ ශක්ති ප්‍රමාණයෙන් තවදුරටත් ශක්තියක් වීමේ අදහසින් මෙම සටහන මා තැබුවෙමි.

-ප්‍රියදර්ශනී සිල්වා, 2016.06.17-